1. فرایندهای روانشناختی و اجتماعی مرتبط با علائم بیماری ها
پوراندخت نیرومند؛ مهناز علی اکبری؛ نازنین عابد؛ احمد علیپور
چکیده
مقدمه: صمیمیت توانایی شناخت خود در حضور دیگران با انگیزۀ اهمیتدادن به کیفیت درآمیختگی اجتماعی است. با توجه به نقش صمیمیت در سلامت روان، هدف پژوهش، واکاوی تجربه زیستۀ صمیمیت زنان تابآور است.روش: روش تحقیق مورد استفاده در این مقاله از نوع کیفی است. دادهها از 12 زن ایرانی با نمونهگیری هدفمند مبتنی برمعیار و مصاحبه نیمهساختاریافته ...
بیشتر
مقدمه: صمیمیت توانایی شناخت خود در حضور دیگران با انگیزۀ اهمیتدادن به کیفیت درآمیختگی اجتماعی است. با توجه به نقش صمیمیت در سلامت روان، هدف پژوهش، واکاوی تجربه زیستۀ صمیمیت زنان تابآور است.روش: روش تحقیق مورد استفاده در این مقاله از نوع کیفی است. دادهها از 12 زن ایرانی با نمونهگیری هدفمند مبتنی برمعیار و مصاحبه نیمهساختاریافته گردآوری شد. ابتدا زنان با نمرۀ تابآوری بالاتر از 85 از مقیاس عوامل محافظتی-24 که از کرونا بهبودیافته تا سال 1402 بودند انتخاب و با آنها مصاحبه شد. متن مصاحبهها با روش پدیدارشناسی کلایزی در هفت مرحله تحلیل شد.یافتهها: شرکتکنندگان این مطالعه، صمیمیت را در سه مضمون اصلی ارتباط عاطفی عمیق، تعامل فیزیکی و جنسی صمیمانه، تفاهم و هماهنگی در امور روزانه با 9 زیرمضمون و 95 کد اولیه معنا کردند و از راهبردهای مدیریت تعارضات و حل مساله، حفظ استقلال فردی در رابطه، انعطافپذیری در مواجهه با تغییرات، حفظ تعادل کار و زندگی، حمایت اجتماعی، تقویت معنویت و ارزشهای مشترک، شوخطبعی و تفریح بهره میگرفتند تا به رضایت زناشویی، اعتماد و همدلی در رابطه، استقلال و توانمندی شخصی، ارتباط جنسی باکیفیت، مدیریت تعارضات، مشارکت در تصمیمگیریها، امنیت روانی، فضای مثبت برای رشد فرزندان، شادی و رضایت از زندگی برسند. برای بررسی تایید پایایی فرآیند تحلیل از ضریب اعتبار «هولستی» استفاده شد.نتیجهگیری: نتایج حاصل از تجارب زیسته معنای صمیمیت زنان تابآور ایرانی بهبود یافته از کرونا در سه مضمون اصلی ارتباط عاطفی عمیق، تعامل فیزیکی و جنسی صمیمانه، تفاهم و هماهنگی در امور روزانه نشان دهندۀ نوع معنای صمیمیت آنها در سه حیطۀ عاطفی جنسی و تفاهم و همدلی میباشد. از این یافتهها میتوان در راستای توانمندسازی درمانگران و پژوهشگران زوج درمانی بهره گرفت.
1. فرایندهای روانشناختی و اجتماعی مرتبط با علائم بیماری ها
سمیه اسماعیلی؛ منصوره نیکوگفتار؛ صدیقه یعقوبی؛ راضیه نظری
چکیده
مقدمه: سرطان پستان شایعترین سرطان در بین زنان سراسر جهان است هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی راهبردهای مقابلهای و تابآوری در ارتباط بین رویدادهای تنشزای زندگی و عواطف مثبت و منفی در زنان مبتلا به سرطان سینه بود.
روش: طرح پژوهشی حاضر از نوع مطالعات همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان سینه مراجعه کننده ...
بیشتر
مقدمه: سرطان پستان شایعترین سرطان در بین زنان سراسر جهان است هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی راهبردهای مقابلهای و تابآوری در ارتباط بین رویدادهای تنشزای زندگی و عواطف مثبت و منفی در زنان مبتلا به سرطان سینه بود.
روش: طرح پژوهشی حاضر از نوع مطالعات همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان سینه مراجعه کننده به کلینیک پستان بیمارستان ابنسینای شهر تهران در سال 1400-1399 بود. تعداد 217 نفر به روش نمونهگیری در دسترس وارد مطالعه شد. به منظور گردآوری دادههای پژوهش پرسشنامه مقابلهای لازاروس و فولکمن (1985)، پرسشنامه تابآوری کانر- دیویدسون (2003)، پرسشنامه رویدادهای تنشزای زندگی خدایاریفرد (1386)، و پرسشنامه عاطفه مثبت و منفی واتسون (1988) مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه وتحلیل دادهها با نرم افزار SPSS و AMOS و با استفاده از تحلیل مسیر انجام شد.
یافتهها: تابآوری و مهارتهای مقابله ای نقش میانجیگری معناداری بین رویدادهای تنشزای زندگی و عاطفه مثبت و منفی داشتند. متغیرهای وارد شده به به مدل 29 درصد از تغییرات عاطفه منفی و 88 درصد از تغییرات عاطفه مثبت را تبیین نمودند.
نتیجهگیری: آموزش مدیریت استرس درزنان مبتلا به سرطان از اهمیت زیادی برخوردار است و آموزش آنان جهت به کارگیری راهبردهای مقابلهای مناسب برای کاهش عواطف منفی گام مهمی است. همچنین مداخلات آموزشی در خصوص ارتقاء مهارت های تابآوری پس از درمان اولیه سرطان ضروری است.
جنبه های روانشناختی در سلامت و بیماریها
محمدرضا تمنایی فر؛ اعظم منصوری نیک؛ فرشته ملک زاده کاشانی
چکیده
مقدمه: درد مزمن به عنوان یک مشکل شایع میتواند بر سلامت جسمانی، بهزیستی روانی و کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذارد. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگری ناگویی هیجانی و تعدیلکنندگی تابآوری در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و کیفیت زندگی مبتلایان به درد مزمن انجام گرفت.
روش: پژوهش حاضر از نوع مدلسازی معادلات ساختاری ...
بیشتر
مقدمه: درد مزمن به عنوان یک مشکل شایع میتواند بر سلامت جسمانی، بهزیستی روانی و کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذارد. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگری ناگویی هیجانی و تعدیلکنندگی تابآوری در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و کیفیت زندگی مبتلایان به درد مزمن انجام گرفت.
روش: پژوهش حاضر از نوع مدلسازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مبتلایان به درد مزمن مراجعهکننده به کلینیکهای درمانی شهر کاشان در سال 1401 بودند که از میان آنها تعداد 181 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات پرسشنامههای سبک دلبستگی (کالینز و رید، 1989)، پرسشنامه ناگویی هیجانی (تورنتو، 1992) و مقیاس تابآوری (کانر و دیویدسون،2003) و پرسشنامه کیفیت زندگی-فرم کوتاه بهکاربرده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد ناگویی هیجانی رابطه بین دلبستگی ناایمن اضطرابی و کیفیت زندگی (۰1/۰p<،347/۰-β=) و دلبستگی ناایمن وابستگی و کیفیت زندگی (۰5/۰p<،188/۰-β=) مبتلایان به درد مزمن را میانجی میکند. همچنین تابآوری رابطه بین ناگویی هیجانی و کیفیت زندگی مبتلایان به درد مزمن را تعدیل میکند (۰5/۰p<،121/۰-β=).
نتیجهگیری: در بیماران مبتلا به درد مزمن سبک دلبستگی ناایمن میتواند از طریق ناگویی هیجانی بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد و تابآوری عامل محافظتکننده تأثیر منفی ناگویی هیجانی بر کیفیت زندگی این بیماران است. این نتایج تلویحات مهمی برای متخصصان بالینی و تحقیقات در زمینه روانشناسی سلامت دارد
خدیجه فولادوند؛ سلمان زارعی
چکیده
مقدمه: ناباروری منجر به مشکلات فردی و اجتماعی در زنان میشود. هدف این پژوهش بررسی اثربخشى درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان، تصویر بدن و تابآورى زنان نابارور بود. روش: روش پژوهش حاضر شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش همه زنان نابارور مراجعهکننده به ...
بیشتر
مقدمه: ناباروری منجر به مشکلات فردی و اجتماعی در زنان میشود. هدف این پژوهش بررسی اثربخشى درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان، تصویر بدن و تابآورى زنان نابارور بود. روش: روش پژوهش حاضر شبهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش همه زنان نابارور مراجعهکننده به بیمارستان غدیر شیراز در سال 1398 بود که با روش نمونهگیری هدفمند 30 نفر از آنها انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل جایدهی شدند. در مرحله پیشآزمون و پسآزمون از پرسشنامه تابآوری، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان و پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی استفاده شد. پس از اجرای پیشآزمون، گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 60 دقیقهای تحت درمان تعهد و پذیرش قرار گرفت و گروه کنترل مداخلهایی دریافت نکرد. دادهها با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیری با نرمافزار SPSS-22 تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد با کنترل اثر پیشآزمون، بین میانگین پسآزمون دو گروه در متغیرهای راهبردهای تنظیم هیجان سازشیافته (173/18=F)، راهبردهای تنظیم هیجان سازشنایافته (163/16=F)، تصویر بدن (593/17=F) و تابآوری (826/16=F) در سطح 01/0=P تفاوت معنادار وجود دارد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش، میتوان از درمان تعهد و پذیرش در جهت بهبود راهبردهای تنظیم هیجان، تصویر بدن و تابآوری زنان نابارور بهره برد.
مریم عابدینی؛ بهمن اکبری؛ عباس صادقی؛ سامره اسدی مجره
چکیده
مقدمه: بیماری سرطان بر جنبههای مختلف کیفیت زندگی بیمار ازجمله وضعیت روحی، روانی، اجتماعی و اقتصادی تأثیر دارد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی الگوی ارتباط ذهنآگاهی و تابآوری با بهزیستی هیجانی با نقش واسطهای تنظیم هیجان در بیماران سرطانی بود. روش: روش اجرای این پژوهش توصیفی و طرح پژوهش همبستگی از نوع الگویابی معادلات ساختاری است. ...
بیشتر
مقدمه: بیماری سرطان بر جنبههای مختلف کیفیت زندگی بیمار ازجمله وضعیت روحی، روانی، اجتماعی و اقتصادی تأثیر دارد. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی الگوی ارتباط ذهنآگاهی و تابآوری با بهزیستی هیجانی با نقش واسطهای تنظیم هیجان در بیماران سرطانی بود. روش: روش اجرای این پژوهش توصیفی و طرح پژوهش همبستگی از نوع الگویابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری در این پژوهش شامل بیماران سرطانی در سال 1399 بود که به شکل نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. نمونه پژوهش شامل 200 نفر (زن و مرد) از بیماران سرطانی در بیمارستان امام حسین (ع) شهر تهران بود. برای جمعآوری دادهها از فرم کوتاه مقیاس ذهنآگاهی فرایبرگ سوئر و همکاران (2011)، فرم کوتاه مقیاس تابآوری (واگنیلد و یانگ، 2009)، پرسشنامه تنظیم هیجان گروس و جان (2002) و مقیاس بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو (2003) استفاده گردید. جهت تحلیل روابط واسطهای از روش بوتاسترپ استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد ذهنآگاهی و تابآوری بر بهزیستی هیجانی اثر مستقیم و معنیدار دارد. اثر مستقیم ذهنآگاهی و تابآوری بر تنظیم هیجان نیز معنادار بود. نقش واسطهای تنظیم هیجان در رابطه بین ذهنآگاهی و تابآوری با بهزیستی هیجانی معنادار نبود. نتیجهگیری: نتایج پژوهش برای متخصصان و روانشناسان حوزه سلامت تلویحات کاربردی داشته و میتوان نتیجه گرفت که ذهنآگاهی و تابآوری بر بهزیستی هیجانی بیماران سرطانی اثر مستقیم دارند.
سید علی موسوی اصل؛ صادق پاروئی
چکیده
مقدمه: روانشناسی مثبتگرا یک رویکرد علمی نوین با تمرکز بر نقاط قوت بهجای نقاط ضعف و ایجاد خوبی در زندگی بهجای ترمیم بدیها است. لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا بر حس انسجام، خودکارآمدی، بهزیستی روانشناختی و تابآوری در پرستاران انجام گرفت. روش: این پژوهش بهصورت آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون ...
بیشتر
مقدمه: روانشناسی مثبتگرا یک رویکرد علمی نوین با تمرکز بر نقاط قوت بهجای نقاط ضعف و ایجاد خوبی در زندگی بهجای ترمیم بدیها است. لذا پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا بر حس انسجام، خودکارآمدی، بهزیستی روانشناختی و تابآوری در پرستاران انجام گرفت. روش: این پژوهش بهصورت آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه پیگیری و کنترل انجام گرفت. در این پژوهش 30 پرستار زن با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه مساوی قرار گرفتند و قبل و بعد از مداخله و در مرحله پیگیری با استفاده از پرسشنامههای خودکارآمدی شرر، حس انسجام آنتونوفسکی، تابآوری کانر و بهزیستی روانشناختی ریف مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که رواندرمانی مثبتگرا بهصورت معنیداری بهزیستی روانشناختی، تابآوری و حس انسجام را در پرستاران زن افزایش داد؛ اما نتایج این مداخله بر خودکارآمدی معنیدار نبود. همچنین نتایج آزمون بن فرونی نشان داد که افزایش در متغیرهای حس انسجام، بهزیستی روانشناختی و تابآوری در طول زمان ماندگار است. نتیجهگیری: آموزش مبتنی بر روانشناسی مثبتگرا به نحو مؤثری سبب بهبود حس انسجام، بهزیستی روانشناختی و تابآوری در پرستاران میگردد.
امیرحسین افشاری؛ اسحق رحیمیان بوگر؛ محمود نجفی
چکیده
مقدمه: هدف از این پژوهش اثر ساختاری استرس مزمن، تابآوری و جسمانی سازی بر ناتوانی کارکردی در نشانگان بدنی کارکردی با نقش واسطهای ذهنیسازی بود. روش: پژوهش حاضربا استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. نمونه شامل 400 نفر از مردان و زنان در سنین 18 تا 45 سال بودند که با استفاده از فراخوانی اینترنتی، پرسشنامههای استرس مزمن، ...
بیشتر
مقدمه: هدف از این پژوهش اثر ساختاری استرس مزمن، تابآوری و جسمانی سازی بر ناتوانی کارکردی در نشانگان بدنی کارکردی با نقش واسطهای ذهنیسازی بود. روش: پژوهش حاضربا استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد. نمونه شامل 400 نفر از مردان و زنان در سنین 18 تا 45 سال بودند که با استفاده از فراخوانی اینترنتی، پرسشنامههای استرس مزمن، تابآوری، جسمانی سازی، ناتوانی کارکردی، ذهنیسازی و نشانگان بدنی کارکردی را تکمیل کردند. یافتهها: یافتهها با استفاده از آزمون تحلیل عاملی تأییدی، آزمون همبستگی و آزمون مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافتهها در سطح معناداری (05/0>p) حاکی از برازش مناسب مدل داشت. (5/3=χ2/df، 91/0=GFI، 93/0=CFI، 84/0=RMSEA، 93/0=NFI، 89/0=IFI، 58/0=AGFI، 65/0=PGFI). نتیجهگیری: پیشنهاد میشود که برای بهبود و پیشگیری از ناتوانی کارکردی، علاوه بر نقش استرس، مداخلات و درمانهای مبتنی بر ذهنیسازی و تابآوری نیز در نظر گرفته شود.
سیده حکیمه موسوی؛ رضا باقریان -سرارودی؛ فرحناز مسچی؛ جواد خلعتبری؛ بیوک تاجری
چکیده
مقدمه: سواد سلامتبیماران سرطان پستان نقش مهمی در دسترسی به اقدامات تشخیصی و درمانی مناسب دارد. هدف این مطالعه بررسی نقش میانجی تابآوری در رابطه بین سواد سلامت و کیفیت زندگی اختصاصی در بیماران مبتلا به سرطان پستان بود. روش: در این مطالعه مقطعی و همبستگی 213 بیمار مبتلا به سرطان پستان بر اساس معیارهای ورود و خروج و بصورت پیدرپی انتخاب ...
بیشتر
مقدمه: سواد سلامتبیماران سرطان پستان نقش مهمی در دسترسی به اقدامات تشخیصی و درمانی مناسب دارد. هدف این مطالعه بررسی نقش میانجی تابآوری در رابطه بین سواد سلامت و کیفیت زندگی اختصاصی در بیماران مبتلا به سرطان پستان بود. روش: در این مطالعه مقطعی و همبستگی 213 بیمار مبتلا به سرطان پستان بر اساس معیارهای ورود و خروج و بصورت پیدرپی انتخاب شدند. سپس بیماران پرسشنامههای نسخه ایرانی سواد سلامت، کیفیت زندگی اختصاصی و تابآوری را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و LISREL با روش تحلیل مسیر تجزیهوتحلیل گردید. یافتهها: نتایج نشان داد همه مؤلفههای سواد سلامت و کیفیت زندگی اختصاصی با تابآوری رابطه معنادار داشتند. همچنین بین سواد سلامت و کیفیت زندگی اختصاصی رابطه معناداری وجود داشت. یافتهها نشان داد هرچه سواد سلامت در بیماران مبتلا به سرطان افزایش یابد، میزان تابآوری در بیماران بهطور معناداری افزایش مییابد. نتیجهگیری:به نظر می رسد تابآوری نقش میانجی بین سواد سلامت و کیفیت زندگی اختصاصی در بیماران مبتلا به سرطان پستان دارد؛ بنابراین در نظر گرفتن مدل ارتباطی این متغیرها در طراحی پروتکلهای روانشناختی و ادغام آنها با برنامههای درمانی بیماران سرطان پستان ضروری است.
1. فرایندهای روانشناختی و اجتماعی مرتبط با علائم بیماری ها
شیرین عبداللهی؛ فریبا زرانی؛ جلیل فتح آبادی
دوره 6، شماره 24 ، اسفند 1396، ، صفحه 31-52
چکیده
مقدمه: نارسایی مزمن کلیه یکی از بیماریهای جسمانی رایج جوامع بشری است که میتواند سلامت و بهداشت روانی افراد را دچار مشکل سازد. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش تابآوری و حمایت اجتماعی در کیفیت زندگی نوجوانان مبتلابه اختلال مزمن کلیوی بود. روش: طرح تحقیق مطالعه حاضر از نوع همبستگی و جزء طرحهای رگرسیونی است. در این پژوهش 140 نفر از ...
بیشتر
مقدمه: نارسایی مزمن کلیه یکی از بیماریهای جسمانی رایج جوامع بشری است که میتواند سلامت و بهداشت روانی افراد را دچار مشکل سازد. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش تابآوری و حمایت اجتماعی در کیفیت زندگی نوجوانان مبتلابه اختلال مزمن کلیوی بود. روش: طرح تحقیق مطالعه حاضر از نوع همبستگی و جزء طرحهای رگرسیونی است. در این پژوهش 140 نفر از نوجوانان 19-13 سال مراجعهکننده به مراکز دیالیز شهر تهران به شیوه نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونههای این پژوهش انتخاب شدند. پرسشنامههای تابآوری کانر و دیویدسون (٢٠٠٣)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراکشده و کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت بر روی آنها اجرا شد. یافته ها: تحلیل دادهها نشان داد بین تابآوری و حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی نوجوان مبتلابه بیماری کلیوی رابطه وجود دارد و متغیرهای تابآوری و حمایت اجتماعی میتوانند بهطور معناداری کیفیت زندگی را پیشبینی کنند، نتیجه گیری: میتوان گفت افزایش تابآوری و حمایت اجتماعی در افراد بیمار باعث بهبود وضعیت سلامت و کیفیت زندگی این بیماران میشود. بنابراین لازم است در درمان این بیماران علاوه بر جنبههای جسمانی به جنبههای روانشناختی آنان نیز توجه ویژه داشت.
خدیجه سلمانی؛ ساناز سادات نعمت اله زاده ماهانی؛ سارا شهبازی؛ زهره استوار؛ لیلا گنجی
دوره 5، شماره 20 ، بهمن 1395، ، صفحه 5-20
چکیده
هدف: سرطان سینه شایعترین و پرتلفاتترین سرطان بوده و از نقطهنظر عاطفی و روانی بیش از سایر سرطانها زنان را تحت تأثیر قرار میدهد. لذا هدف پژوهش حاضر مقایسه سبکهای اسناد، تجارب معنوی و تابآوری زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم میباشد. روش: پژوهش حاضر از نوع علّی – مقایسهای است که بر روی کلیه زنان مبتلا به سرطان سینه ( ...
بیشتر
هدف: سرطان سینه شایعترین و پرتلفاتترین سرطان بوده و از نقطهنظر عاطفی و روانی بیش از سایر سرطانها زنان را تحت تأثیر قرار میدهد. لذا هدف پژوهش حاضر مقایسه سبکهای اسناد، تجارب معنوی و تابآوری زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم میباشد. روش: پژوهش حاضر از نوع علّی – مقایسهای است که بر روی کلیه زنان مبتلا به سرطان سینه ( 50 نفر ) و زنان سالم (50 نفر ) مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی تهران 1392 انجام شده است. روش نمونهگیری از نوع در دسترس بوده و دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک، همگن شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه سبکهای اسنادی، مقیاس تجارب معنوی روزانه و مقیاس تابآوریکانر و دیویدسون استفاده شد. دادههای پژوهش با آزمونهای تحلیل واریانس چند متغیره و t مستقل تحلیل شدند. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین سبکهای اسنادی و مؤلفههای آن در رویدادهای خوشایند و ناخوشایند زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم تفاوت وجود دارد (P)، همچنین تجارب معنوی و تابآوری زنان مبتلا به سرطان پستان با زنان سالم تفاوت معناداری دارد (P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده از پژوهش میتوان دریافت که سبکهای اسناد، تجارب معنوی و تابآوری به عنوان سه عامل موثر بر روی بیماران مبتلا به سرطان پستان به حساب میآید. از این رو به نظر میرسد برگزاری دورههای آموزشی از قبیل رواندرمانی حمایتی و مثبتنگر، درمان مبتنی بر شناخت درمانی و رفتار درمانی، برای زنان مبتلا به سرطان سینه به مدیران و مسئولان درمانی پیشنهاد می گردد
محمداحسان تقی زاده؛ مرضیه السادات میرعلائی*
دوره 2، شماره 7 ، مهر 1392، ، صفحه 82-102
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر معنویت درمانی گروهی در افزایش تابآوری بیماران ام اس استان اصفهان بود. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح تحقیق، دو گروهی با پیشآزمون و پسآزمون بود. جامعه مورد پژوهش 4850 زن مبتلا به ام اس عضو انجمن ام اس استان اصفهان میباشند که مبتلا به نوععودکننده- بهبودپذیر و در محدوده سنی 20-40 سال و فاقد هرگونه ...
بیشتر
هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر معنویت درمانی گروهی در افزایش تابآوری بیماران ام اس استان اصفهان بود. روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح تحقیق، دو گروهی با پیشآزمون و پسآزمون بود. جامعه مورد پژوهش 4850 زن مبتلا به ام اس عضو انجمن ام اس استان اصفهان میباشند که مبتلا به نوععودکننده- بهبودپذیر و در محدوده سنی 20-40 سال و فاقد هرگونه بیماری روانشناختیبودهاند. از این جمعیت 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) با استفاده از شیوه نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. افراد گروه آزمایش 10 جلسه در مداخلات گروه درمانی معنویت شرکت کردند. ابزار جمعآوری دادهها شامل پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (2003) بود. دادههای بدست آمده با استفاده از نرمافزار spss و روش آماری کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: نتایج به دست آمده از آماره آزمون F مربوط به بررسی تفاوت میانگین نمرات تابآوری که برابر 04/8 و سطح معناداری 0001/0p≤نشان میدهد، تفاوت بین میانگین نمره تابآوری در مرحله پس آزمون در گروه آزمایش و گواه با کنترل متغیر پیشآزمون،معنیدارمیباشد و میتوان گفت که معنویت درمانی به شیوهی گروهی میزان تابآوری مبتلایان به مالتیپل اسکلروزیس را در مقایسه با گروه گواه افزایش میدهد. نتیجهگیری:باتوجه به نتایج به دست آمده میتوان گفت، معنویت درمانی گروهی در افزایش تابآوری زنان مبتلا به ام.اس به طور چشمگیری موثراست. لذا پیشنهاد میشود این شیوه درمانی در انجمنهای ام اس سراسر کشور به عنوان درمان مکمل غیر دارویی برای افزایش تابآوریو به تبع آن کنار آمدن بیشتر با بیماری اجرا شود.
