7. نقش روان شناسی سلامت در ارتقای نظام بهداشتی
محسن فکری شیران؛ غلامعلی افروز؛ رضا پورحسین؛ سیف اله آقاجانی؛ احمد علی پور
چکیده
مقدمه: مطالعۀ حاضر به منظور تدوین و ارزیابی اثربخشی برنامۀ مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی بر مدیریت اضطراب و کاهش قندخون در بزرگسالان مبتلا به دیابت انجام شد.روش: روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری تمامی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بودند که به خانۀ دیابت ...
بیشتر
مقدمه: مطالعۀ حاضر به منظور تدوین و ارزیابی اثربخشی برنامۀ مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی بر مدیریت اضطراب و کاهش قندخون در بزرگسالان مبتلا به دیابت انجام شد.روش: روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری تمامی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بودند که به خانۀ دیابت شهر اردبیل در سال 1403 مراجعه کردند که از این تعداد 40 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و در دو گروه 20 نفری آزمایش و کنترل به صورت تصادفی جایگذاری شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامۀ اضطراب صفت ـ حالت (STAI) و تست هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) استفاده شد. گروه آزمایش 8 جلسۀ 75 دقیقهای به صورت گروهی و هفتهای یک جلسه مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی دریافت کردند. تحلیل دادهها با آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و کواریانس تکمتغیره (ANCOVA) با بهرهگیری از نرمافزار آماری SPSS22 صورت گرفت.یافتهها: یافتهها نشان داد که برنامۀ مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب (اضطراب صفت- حالت) (01/0>P) و قندخون (01/0>P) در بزرگسالان مبتلا به دیابت داشت.نتیجهگیری: این نتایج نشان داد درمان روانشناختی خانوادهمحور اگر بر پایۀ نشاط معنوی اجرا گردد میتواند بر کاهش اضطراب و استرس و علایم فیزیولوژیک افراد مبتلا به اختلال دیابت تاثیرات بهبودی داشته باشد و از این نظر مشاوران و درمانگران میتوانند از یافتههای پژوهش حاضر در راستای مداخلات بالینی و درمانی استفاده نمایند.
مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
بهاره میراحمدی؛ مسعود غلامعلی لواسانی؛ احمد علیپور؛ غلامعلی افروز
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه خانوادهمحور بر پریشانی روانشناختی و تبعیت از درمان در افراد مبتلا به دیابت و فشارخون بود.
روش: پژوهش حاضر، یک مطالعــه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری سهماهه بود. 40 فرد مبتلا به دیابت و فشارخون برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. سپس نمونه انتخابی با همتاسازی ...
بیشتر
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه خانوادهمحور بر پریشانی روانشناختی و تبعیت از درمان در افراد مبتلا به دیابت و فشارخون بود.
روش: پژوهش حاضر، یک مطالعــه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری سهماهه بود. 40 فرد مبتلا به دیابت و فشارخون برای ورود به مطالعه انتخاب شدند. سپس نمونه انتخابی با همتاسازی به لحاظ سن و سابقه ابتلا به دیابت، بهطور تصادفی به دو گروه 20 نفره گمارش شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس و پرسشنامه تبعیت از دستورات درمانی مدانلو بود.
یافتهها: مقایسه میانگینها حاکی از اثربخشی گروه برنامه خانوادهمحور در برابر گروه کنترل بود. بین نمرات اضطراب در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با لحاظکردن گروههای مختلف آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. در متغیر افسردگی اثر اصلی گروه (423/0=Ƞ2 ، 05/0p< ، 846/27F=) معنادار میباشد. نتایج نشان میدهد اثر اصلی زمان (781/0=Ƞ2 ، 05/0p< ، 824/135F= ) معنادار است. در متغیر استرس اثر اصلی گروه (634/0=Ƞ2 ، 05/0p< ، 767/65F= ) معنادار میباشد. در متغیر تبعیت از درمان اثر اصلی گروه (80/0=Ƞ2، 05/0p<، 726/172F=) معنادار میباشد.یعنی بدون درنظر گرفتن گروه آزمایش و کنترل تغیرات میانگین نمرات از مرحله پیشآزمون به پسآزمون و پیگیری معنیدار میباشد.
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که برنامه خانوادهمحور در بهبود تبعیت از درمان و پریشانی روانشناختی در کارکنان مبتلا به دیابت و فشارخون مؤثر است. توانمندسازی خانواده ارائه و آموزش سبک زندگی ارتقادهنده سلامت به خانواده افراد با اختلالهای مزمن بوده، که به خانوادهها کمک میکند تا با مشکلات خانوادگی مرتبط با اختلال مزمن مقابله کنند و نقاط قوت خانواده را در تلاش برای ارتقای ایمنی، رفاه و سازگاری فرد مبتلا تقویت نمایند.
امینه جلالی؛ رضا پورحسین؛ احمد علیپور؛ غلامعلی افروز
چکیده
مقدمه: زندگی با محدودیتهای دیابت، با پریشانیهای خاص روانی همراه است. بنابراین؛ این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روش مدیریت استرس مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری و آموزش خودمراقبتی و ترکیب آن دو بر کیفیت زندگی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 انجام گرفته است. روش: این پژوهش، یک کــارآزمــایی بــالینی تصــادفی چهار گروهـــی دو ســر کور ...
بیشتر
مقدمه: زندگی با محدودیتهای دیابت، با پریشانیهای خاص روانی همراه است. بنابراین؛ این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روش مدیریت استرس مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری و آموزش خودمراقبتی و ترکیب آن دو بر کیفیت زندگی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 انجام گرفته است. روش: این پژوهش، یک کــارآزمــایی بــالینی تصــادفی چهار گروهـــی دو ســر کور و از نوع طرح بین - درون آزمودنیهای آمیخته است. نمونه پژوهش، شامل 60 فرد مبتلا به دیابت نوع 2 بود که بهصورت هدفمند از بین اعضای انجمن دیابت کرمان و مطبهای خصوصی پزشکان متخصص داخلی انتخاب شدند. این بیماران، پس از همتاسازی به لحاظ سن و جنسیت، به روش تصادفی در 4 گروه 15 نفره جایگزین شدند و گروههای آزمایش در 8 جلسه مداخلات مربوطه را اخذ کردند و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 2 ماهه از اعضای هر 4 گروه، با پرسشنامه 36 سوالی کیفیت زندگی، انجام یافت. یافتهها: طبق نتایج تحلیل واریانس بین - درون آزمودنیهای آمیخته، میانگین نمرات کیفیت زندگی (سلامت جسمی و روانی) در مراحل پسآزمون و پیگیری در مقایسه با مرحله پیشآزمون، افزایش یافته بود و افزایش رخ داده تا مرحله پیگیری پایدار مانده بود. نتیجهگیری: هرچند آموزشهای پزشکی و خودمراقبتی و مداخلات روانشناختی، بهتنهایی نیز برای افراد مبتلا به دیابت لازم و مفید هستند، اما برای ارتقا کیفیت زندگی و پایداری نتایج بهدست آمده، همراهی و ترکیب مداخلات پزشکی و روانشناختی، ضرورت دارد.
غلامعلی افروز
چکیده
نامه به سردبیر
بیشتر
نامه به سردبیر
بیماریهای مزمن مانند سرطان،دیابت،ایدز، قلبی-عروقی ، ام اس و ....
غلامعلی افروز؛ مجتبی دلیر؛ مریم صادقی
دوره 6، شماره 24 ، اسفند 1396، ، صفحه 180-195
چکیده
مقدمه: جراحی برای درمان سرطان پستان از رایج ترین درمان هاست. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت گرا بر تصویر بدنی، امید به زندگی و شادکامی در زنان با تجربه جراحی پستان انجام گرفته است. روش: این پژوهش، یک مطالعه نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان ...
بیشتر
مقدمه: جراحی برای درمان سرطان پستان از رایج ترین درمان هاست. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت گرا بر تصویر بدنی، امید به زندگی و شادکامی در زنان با تجربه جراحی پستان انجام گرفته است. روش: این پژوهش، یک مطالعه نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان شهر تهران با تجربۀ جراحی پستان بود. در این پژوهش 30 بیمار شرکت داشتند که نمونه گیری به صورت داوطلبانه انجام شد و شرکت کنندگان به طور تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت 6 جلسه 90 دقیقه ای تحت روان درمانی مثبت گرا قرار گرفت در حالی که برای گروه گواه مداخله ای انجام نشد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های روابط چند بعدی بدن- خود (1990)، امیدواری اسنایدر (1991) و شادکامی آکسفورد (1989) استفاده شد. یافتهها: تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که روان درمانی مثبت گرا تأثیر مثبت معناداری بر امید به زندگی و شادکامی زنان با تجربۀ جراحی پستان دارد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج بدست آمده، استفاده از روان درمانی مثبت گرا در فرآیند درمان زنان با تجربۀ جراحی پستان توصیه می گردد.
منصوره فضیلتی؛ علامعلی افروز؛ احمد علیپور؛ صدیقه حنطوش زاده
دوره 6، شماره 23 ، آذر 1396، ، صفحه 118-135
چکیده
چکیدههدف پژوهش حاضر بررسی کارآمدی مداخلات روانشناختی خانواده محور بر رضامندی زوجیت مادران باردار و وزن تولد نوزادان آنها بود. در این پژوهش شبهآزمایشی جامعه آماری را کلیه زنان بارداری تشکیل دادند که در سه ماه اول بارداری بوده و برای مراقبتهای دوران بارداری به بیمارستان مدائن مراجعه نمودند. با استفاده از نمونهگیری در دسترس30 مادر ...
بیشتر
چکیدههدف پژوهش حاضر بررسی کارآمدی مداخلات روانشناختی خانواده محور بر رضامندی زوجیت مادران باردار و وزن تولد نوزادان آنها بود. در این پژوهش شبهآزمایشی جامعه آماری را کلیه زنان بارداری تشکیل دادند که در سه ماه اول بارداری بوده و برای مراقبتهای دوران بارداری به بیمارستان مدائن مراجعه نمودند. با استفاده از نمونهگیری در دسترس30 مادر برای گروه مداخله و گواه انتخاب شدند. کلیه مادران مقیاس رضامندی زوجیت افروز را بعنوان پیش-آزمون و پسآزمون تکمیل کردند و وزن نوزاد آنها نیز پس از تولد اندازهگیری شد. برای گروه مداخله، 16 جلسه پی در پی مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بصورت هفته ای یکبار اجرا شد. تحلیل دادههای پژوهش با استفاده از ANCOVA و MANCOVAنشان داد که مداخلات روانشناختی خانواده محور موجب بهبود رضامندی زوجیت زنان باردار (05/0>p) و همچنین وزن تولد نوزادان آنها (05/0>p) شده است. نظر به نتایج پژوهش، توجه به آموزش مداخلات روانشناختی خانوادهمحور در دوران بارداری و داشتن برنامههای آموزشی در راستای بهبود ویژگیهای روانی زنان باردار و افزایش وزن تولد نوزاد ضرورت مینماید.
