تاثیر هیجانات بر سلامت و رفتارهای مرتبط با سلامت
فاطمه عسکری رستمی؛ سیدرضا جوادیان؛ حسین افراسیابی
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل و پیامدهای فرهنگی-اجتماعی رفتار پرخطر جنسی در نوجوانان شهر تهران بوده است.
روش: روش مورداستفاده در این پژوهش از نوع کیفی با راهبرد نظریه زمینهای است. مشارکتکنندگان پژوهش شامل 24 نفر از نوجوانان دارای رفتار پرخطر جنسی در شهر تهران بوده که با استفاده از نمونهگیری گلوله برفی انتخابشدهاند. ...
بیشتر
مقدمه: هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل و پیامدهای فرهنگی-اجتماعی رفتار پرخطر جنسی در نوجوانان شهر تهران بوده است.
روش: روش مورداستفاده در این پژوهش از نوع کیفی با راهبرد نظریه زمینهای است. مشارکتکنندگان پژوهش شامل 24 نفر از نوجوانان دارای رفتار پرخطر جنسی در شهر تهران بوده که با استفاده از نمونهگیری گلوله برفی انتخابشدهاند. دادهها با استفاده از روش مصاحبه عمیق جمعآوری، و به کمک روش کدگذاری نظری (باز، محوری و انتخابی) تجزیهوتحلیل شدهاند.
یافتهها: بهطورکلی در فرآیند تجزیهوتحلیل دادهها، 38 مقوله فرعی و 13 مقوله اصلی خلق شد. یافتههای کلی حاکی از آن است که فقدان هدف و بیش کنترلگری بهعنوان شرایط علّی، مهاجرت، فقر ادراکشده و فضای مجازی بهعنوان شرایط زمینهای، برچسب خوردن و محدودیتهای دینی و فرهنگی بهعنوان شرایط مداخلهگر در بروز رفتار پرخطر جنسی استخراج شدند. جستوجوی مکان امن و خلوت و تلاش برای صمیمت زیاد با دوستان بهعنوان راهبردهای بهکاررفته شده توسط نوجوانان و نگرانی از گیر افتادن توسط پلیس، ترس از برخوردها و تنبیههای شدید خانواده و نگرانی از افشا نیز بهعنوان پیامدهای این نوع رفتارها شناساییشدهاند.
نتیجهگیری: تأثیر متقابل شرایطی مانند مشکلات اقتصادی، مهاجرت، فضای مجازی و محدودیتهای دینی و فرهنگی در شکلگیری رفتار پرخطر جنسی در نوجوانان مشخص گردید. لذا پیشنهاد میشود که برای کاهش این رفتارها، اقداماتی در جهت افزایش صمیمیت در خانوادهها و آموزش و ارتقای سواد رسانهای والدین و نوجوانان انجام شود.
اسماعیل سلیمانی؛ پریسا شریفی
چکیده
مقدمه: در شرایط شیوع گسترده ویروس کرونا، رفتارهای خودمراقبتی نقش مهمی در سلامت فردی و عمومی دارد در نتیجه شناسایی پیشایندهای آن مهم است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی نقش شفقت خود، تنظیم هیجان و اضطراب کرونا در پیشبینی رفتارهای خودمراقبتی اعضای خانواده مبتلا به کوید-19 انجام گرفت. روش: در پژوهش مقطعی حاضر از طرح همبستگی استفاده ...
بیشتر
مقدمه: در شرایط شیوع گسترده ویروس کرونا، رفتارهای خودمراقبتی نقش مهمی در سلامت فردی و عمومی دارد در نتیجه شناسایی پیشایندهای آن مهم است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی نقش شفقت خود، تنظیم هیجان و اضطراب کرونا در پیشبینی رفتارهای خودمراقبتی اعضای خانواده مبتلا به کوید-19 انجام گرفت. روش: در پژوهش مقطعی حاضر از طرح همبستگی استفاده شد. جامعه پژوهش، اعضای خانواده افراد مبتلا به کوید-19 بودند، و 235 نفر به روش دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از یک خودگزارشی 10 سوالی رفتارهای خودمراقبتی، مقیاس اضطراب کرونا، مقیاس تنظیم هیجان و مقیاس شفقت خود استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمونهای همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین مهربانی به خود (مولفه اول شفقت خود) و علائم روانی اضطراب کرونا با رفتارهای خودمراقبتی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد، و بین راهبرد تنظیم هیجان فرونشانی و رفتارهای خودمراقبتی رابطه منفی و معناداری است. اما دو مولفه شفقت خود شامل تجارب مشترک انسانی و ذهنآگاهی، و راهبرد تنظیم هیجانی ارزیابی مجدد و علائم جسمی اضطراب کرونا با رفتارهای خودمراقبتی رابطه معناداری نداشتند. همچنین، مهربانی با خود، علائم روانی اضطراب کرونا و راهبرد فرونشانی هیجان پیشبینیکننده رفتارهای خودمراقبتی کرونا بودند. نتیجهگیری: بنابراین، در توضیح رفتارهای خودمراقبتی مرتبط با شیوع ویروس کرونا توجه داشتن به مهربانی با خود، علائم روانی اضطراب کرونا و راهبرد فرونشانی هیجان کمککننده خواهد بود.
stress
فاطمه شفیعی؛ آسیه شریعتمدار؛ کیومرث فرحبخش
چکیده
مقدمه: افزایش سرطان بهویژه در کودکان نظام روانشناختی خانواده را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف این تحقیق بررسی تجارب زیسته مرتبط با فشارهای روانی کودکان سرطانی و خانواده آنها در مراحل مختلف بیماری بود. روش: رویکرد تحقیق کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی بود. جمعآوری اطلاعات از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت. نمونهگیری ...
بیشتر
مقدمه: افزایش سرطان بهویژه در کودکان نظام روانشناختی خانواده را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف این تحقیق بررسی تجارب زیسته مرتبط با فشارهای روانی کودکان سرطانی و خانواده آنها در مراحل مختلف بیماری بود. روش: رویکرد تحقیق کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی بود. جمعآوری اطلاعات از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت. نمونهگیری بهصورت هدفمند و مصاحبهها تا اشباع دادهها ادامه یافت. تعداد شرکتکنندگان ۳۳ نفر از ۱۴ خانواده بود که از این تعداد ۱۲ نفر پدران و ۱۴ نفر مادران و ۷ نفر همشیرها بودند. در تجزیهوتحلیل اطلاعات از روشکلایزی استفاده شد. یافتهها: فشارهای روانی کودکان سرطانی و خانواده آنها در ۷ مقوله دستهبندی شد که شامل فشارهای روانی مربوط به قبل از زمان تشخیص، دوره تشخیص، زمان تشخیص نهایی، بعد از تشخیص، هنگام پیشرفت بیماری، زمان فوت کودک و فشارهای روانی اعم از مراحل مختلف (نگرانیهای والدین برای همشیرهای سالم، نگرانی آنها از تأثیرات بیماری کودک بر روی روابط زوجی والدین، فشارهای روانی تأثیرگذار بر سیستم کلی خانواده و فشارهای روانی وارد بر کودک سرطانی) بود. نتیجهگیری: با شناسایی فشارهای روانی کودکان سرطانی و خانواده آنها در مراحل مختلف بیماری و دادن پیشآگهیهای لازم به والدین میتوان از تأثیرات منفی این فشارهای روانی بر کودکان مبتلا و سیستم خانواده آنها کاست.
