میانجی گرهای روانشناختی و اجتماعی مرتبط با سلامت
نرگس رئوفی عادگانی؛ مریم زرنقاش؛ مجید برزگر؛ نادره سهرابی شگفتی
چکیده
مقدمه: سرطان دوران کودکی به عنوان بیماری تهدیدکننده زندگی هستند، و پیامدهای چشمگیری برای والدین دارد. هدف از این پژوهش مدل علی فرسودگی والدگری در مادران دارای کودک مبتلا به سرطان بر اساس دلبستگی مادرانه با نقش واسطهای بهوشیاری مادر بود.روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری مادران دارای کودک مبتلا به سرطان ...
بیشتر
مقدمه: سرطان دوران کودکی به عنوان بیماری تهدیدکننده زندگی هستند، و پیامدهای چشمگیری برای والدین دارد. هدف از این پژوهش مدل علی فرسودگی والدگری در مادران دارای کودک مبتلا به سرطان بر اساس دلبستگی مادرانه با نقش واسطهای بهوشیاری مادر بود.روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری مادران دارای کودک مبتلا به سرطان زیر 14 سال مراجعه کننده به بیمارستان امید اصفهان در سال 1403 بودند. حجم نمونه ۲50 نفر و به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامههای فرسودگی والدگری (PBA) (روسکام و همکاران، 2018)، سبک دلبستگی بزرگسال (کولینز و رید، 1990) و پنج وجهی ذهنآگاهی(FFMQ) (بائر و همکاران،2006) پاسخ دادند. سپس الگوی پیشنهادی از طریق مدل معادلات ساختاری و با نرم افزارهای SPSS- 26 و AMOS- 24 تحلیل شد.یافتهها: : نتایج یافتهها نشان داد که رابطه مستقیم سبک دلبستگی ایمن (05/0>p و213/0-= β). سبک دلبستگی اجتنابی (05/0>p و256/0-= β)، رابطه مستقیم سبک دلبستگی اضطرابی (05/0>p و 137/0β=)، بهوشیاری (05/0>p و 66/0- =β) با فرسودگی والدگری رابطه معنیدار داشت. همچنین اثر رابطه غیر مستقیم سبکهای دلبستگی (ایمن، اضطرابی، اجتنابی) با فرسودگی والدگری با نقش میانجی بهوشیاری معنیدار به دست آمده است(001/0>p).نتیجهگیری: مدل ساختاری پژوهش برازش مطلوبی داشت. و این گام مهمی در جهت شناخت عوامل موثر بر فرسودگی والدگری مادران دارای کودک مبتلا به سرطان می باشد.
جنبه های روانشناختی در سلامت و بیماریها
محمدرضا تمنایی فر؛ اعظم منصوری نیک؛ فرشته ملک زاده کاشانی
چکیده
مقدمه: درد مزمن به عنوان یک مشکل شایع میتواند بر سلامت جسمانی، بهزیستی روانی و کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذارد. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگری ناگویی هیجانی و تعدیلکنندگی تابآوری در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و کیفیت زندگی مبتلایان به درد مزمن انجام گرفت.
روش: پژوهش حاضر از نوع مدلسازی معادلات ساختاری ...
بیشتر
مقدمه: درد مزمن به عنوان یک مشکل شایع میتواند بر سلامت جسمانی، بهزیستی روانی و کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذارد. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگری ناگویی هیجانی و تعدیلکنندگی تابآوری در رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و کیفیت زندگی مبتلایان به درد مزمن انجام گرفت.
روش: پژوهش حاضر از نوع مدلسازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مبتلایان به درد مزمن مراجعهکننده به کلینیکهای درمانی شهر کاشان در سال 1401 بودند که از میان آنها تعداد 181 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات پرسشنامههای سبک دلبستگی (کالینز و رید، 1989)، پرسشنامه ناگویی هیجانی (تورنتو، 1992) و مقیاس تابآوری (کانر و دیویدسون،2003) و پرسشنامه کیفیت زندگی-فرم کوتاه بهکاربرده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد ناگویی هیجانی رابطه بین دلبستگی ناایمن اضطرابی و کیفیت زندگی (۰1/۰p<،347/۰-β=) و دلبستگی ناایمن وابستگی و کیفیت زندگی (۰5/۰p<،188/۰-β=) مبتلایان به درد مزمن را میانجی میکند. همچنین تابآوری رابطه بین ناگویی هیجانی و کیفیت زندگی مبتلایان به درد مزمن را تعدیل میکند (۰5/۰p<،121/۰-β=).
نتیجهگیری: در بیماران مبتلا به درد مزمن سبک دلبستگی ناایمن میتواند از طریق ناگویی هیجانی بر کیفیت زندگی تأثیر بگذارد و تابآوری عامل محافظتکننده تأثیر منفی ناگویی هیجانی بر کیفیت زندگی این بیماران است. این نتایج تلویحات مهمی برای متخصصان بالینی و تحقیقات در زمینه روانشناسی سلامت دارد
شهرزاد دامادنژاد؛ احمد علیپور؛ حسین زارع
دوره 2، شماره 8 ، دی 1392، ، صفحه 5-21
چکیده
هدف: چاقی و اضافهوزن در بسیاری از کشورهای در حال توسعه در حال افزایش است. چاقی پیامدهای نامطلوب زیادی به ویژه در کودکان و نوجوانان دارد. لذا پژوهش حاضر به منظور تعیین و مقایسۀ میزان دلبستگی به والدین و مهارگری عاطفی در نوجوانان 11 تا 18 سال با توجه به سطوح شاخص تودۀ بدنی (اضافه وزن و بهنجار) در شهر اصفهان انجام شد.
روش: بدین منظور از بین ...
بیشتر
هدف: چاقی و اضافهوزن در بسیاری از کشورهای در حال توسعه در حال افزایش است. چاقی پیامدهای نامطلوب زیادی به ویژه در کودکان و نوجوانان دارد. لذا پژوهش حاضر به منظور تعیین و مقایسۀ میزان دلبستگی به والدین و مهارگری عاطفی در نوجوانان 11 تا 18 سال با توجه به سطوح شاخص تودۀ بدنی (اضافه وزن و بهنجار) در شهر اصفهان انجام شد.
روش: بدین منظور از بین دانشآموزان راهنمایی و دبیرستانی شهرستان اصفهان نمونهای شامل 366 نفر به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و سپس با اندازهگیری قد و وزن و تعیین شاخص تودۀ بدنی، افراد فزون وزن با 25<BMI (145=n) و افراد بهنجار با 25>BMI (211=n) به پرسشنامههای آزمون دلبستگی به والدین و همسالان و مقیاس کنترل عواطف نوجوانان پاسخ دادند.
یافتهها: تحلیل یافتهها با نرمافزار آماری SPSS16 با استفاده از روش تحلیل واریانس یکراهه و تحلیل واریانس چندمتغیری (MANOVA) در سطح معنیداری 05/0>P نشان داد که میان دلبستگی به مادر و کنترل خلق افسرده در دو گروه تفاوت معنادار وجود دارد (05/0>P).
نتیجهگیری: بنابراین نتایج این پژوهش حاکی از آن است که دلبستگی به مادر از جمله عواملی است که میتوان نقش آن را در اضافه شدن وزن و چاقی درنظر گرفت.
