تاثیر مقابله درمانگری بر زیست نشانگرهای ایمنی شناختی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

نوع مقاله : کارآزمایی بالینی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران.

2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران.

3 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران.

4 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران.

10.30473/hpj.2021.54522.4903

چکیده

مقدمه: کاربرد روش‌های مقابله با استرس در بیماران مولتیپل اسکلروزیس می‌تواند منجر به تغییرات قابل‌ملاحظه‌ای در سطح زیست‌نشانگرهای ایمنی‌شناختی گردد. ازاین‌رو هدف پژوهش، بررسی تأثیر مقابله‌درمانگری بر زیست‌نشانگرهای ایمنی‌شناختی در بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس بود. روش: پژوهش حاضر شبه‌آزمایشی و با روش پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه پژوهش کلیه بیماران مبتلا به مالتیپل‌اسکلروزیس عضو انجمن حمایت از بیماران ام.‌اس. استان تهران در سال 97 بوده، تعداد 30 بیمار مبتلا به ام.‌اس. واجد شرایط و داوطلب، انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایشده جلسه درمان مقابله‌درمانگری و گروه کنترل به همان تعداد جلسات مراقبتهای معمول دریافت کردند. جهت سنجش فرضیه‌ها از کیت‌های انسانی برای اندازه‌گیری زیست‌نشانگرهای ایمنی‌شناختی و جمع‌آوری نمونه‌های خونی در 3 نوبت و مداخله روانشناختی مقابله‌درمانگری، استفاده شد. یافته‌ها:نتایج نشان دادند پیش‌آزمون با پس‌آزمون و پیگیری مؤلفه‌های اینترلوکین 6، اینترلوکین 10، تومور نکروزینگ فاکتور آلفا، اینترفرون گاما، لنفوسیت و گلبول‌های سفید تفاوت معناداری دارد (05/0>P) و نمرات پس‌آزمون در مرحله‌ی پیگیری مقیاس‌ها نسبتاً ثابت مانده و اثر مداخله‌ای مقابله‌درمانگری همچنان ماندگار است. نتیجه‌گیری: مقابله‌درمانگری سبب بهبود زیست‌نشانگرهای ایمنی‌شناختی در مبتلایان به مالتیپل‌اسکلروزیس می‌گردد. در کاهش میزان اثربخشیاین رویکرد مداخله‌ای، زمان از پس‌آزمون به پیگیری اثر نداشته است

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigatinon the Effect of Coping Therapy on Immunological Biomarkers among Multiple Sclerosis Patients

نویسندگان [English]

  • fahimeh amini 1
  • Alireza Aghayousefi 2
  • Ahmad Alipour 3
  • Valli Allah Farzad 4
1 Ph.D Student of Psychology, Payame Noor University of Tehran.
2 Associate Professor, Depatment of Psychology, Payame Noor University of Tehran
3 Professor, Department of Psychology, Payame Noor University of Tehran.
4 Associate Professor, Department of Psychology, Kharazmi University.
چکیده [English]

Objective: The use of stress coping methods in multiple sclerosis patients can lead to significant changes in the level of cognitive immune biomarkers. Therefore, the aim of this research was Investigatin on the Effect of Coping Therapy on Immunological Biomarkers among Multiple Sclerosis Patients. Method: The present research was quasi-experimental with pretest-posttest method with control group. The study population included all patients with multiple sclerosis support member with MS. S. Tehran province was in 1397, 30 patients with M. S. Among eligible and volunteer patients, they were selected and randomly assigned to two experimental and control groups. The experimental group received eight sessions of treatment as copping therapy, and the control group received the same number of routine care sessions. To measure of the hypothesis, human Immunological Biomarkers kits were used to measure and blood samples collected 3 times and psychologically intervention was coping therapy. Findings: The results showed pre-test and post-test and follow-up component of IL-6, IL-10, TNF-α, INF-gama, white blood cells, lymphocytes and a significant difference (05/0> P) and grades stage follow-up measures remained fairly stable and lasting effect of the intervention is still coping therapy. Conclusion: The course of coping therapy improves the Immunological Biomarkers in patients with multiple sclerosis. In addition, this approach reduces the effectiveness of the intervention, follow-up time after the test had no effect

کلیدواژه‌ها [English]

  • Multiple Sclerosis
  • Coping therapy
  • Imunologic biomarker
آقایوسفی، علیرضا. (1378). معرفی جدیدترین روی‌آورد‌های روان‌درمانی، بنیادهای نظری و راهبردهای عملی. قم: انتشارات شهریار.
آقایوسفی، علیرضا. (1380). نقش عوامل شخصیتی بر راهبردهای مقابله‌ای و تأثیر روش مقابله‌درمانگری بر عوامل شخصیتی و افسردگی. رساله دکتری روانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس تهران.
آقایوسفی، علیرضا؛ علی‌پور، احمد؛ شقاقی، فرهاد و شریف، نسیم. (1392). بررسی رابطه
بین روش‌های مقابله با تنیدگی و بیومارکر ایمنی‌شناختی اینترلوکین-6 در بیماران عروق کرونر قلب. مجله پزشکی هرمزگان. 17(2). 155-165.
بشارت، محمدعلی؛ پورنگ، پریسا؛ صادق پور طبایی، علی؛ پورنقاش تهرانی، سعید. (1387). رابطه سبک‌های مقابله با استرس و سطوح سازش روانشناختی با فرایند بهبود بیماران قلبی- عروقی. مجله دانشگاه علوم پزشکی تهران.66(8)، 573-579.
گودرزی، ناصر. (1385). بررسی اثربخشی درمان فعال‌سازی رفتاری و قراردادی گروهی دردرمان بیماران وابسته به مواد. پایان‌نامه دکتری روان شناسی سلامت. دانشگاه تهران.
Black, D.S.; O’Reilly, G.A.; Olmstead, R.; Breen, E.C.; Irwin, M.R. (2015). Mindfulness meditation and improvement in sleep quality and daytime impairment among older adults with sleep disturbances: A randomized clinical trial. JAMA Intern. Med. 175, 494–501. [CrossRef] [PubMed].
Davidson GC, Neal JM. (2004). Abnormal psychology. New York: John Wiley and Sons.
Gex-Fabry, M.; Jermann, F.; Kosel, M.; Rossier, M.F.; Van der Linden, M.; Bertschy, G.; Bondolfi, G.; Aubry, J.M. (2012). Salivary cortisol profiles in patients remitted from recurrent depression: One-year follow-up of a mindfulness-based cognitive therapy trial. J. Psychiatr. Res. 46, 80–86. [CrossRef].
Hoge, E.A.; Bui, E.; Palitz, S.A.; Schwarz, N.R.; Owens, M.E.; Johnston, J.M.; Pollack, M.H.; Simon, N.M. (2018). The effect of mindfulness meditation training on biological acute stress responses in generalized anxiety disorder. Psychiatry Res. 262, 328–332.
Jacob S, Al-Kandari A, Alroughani R, Al-Temaimi R. (2017). Assessment of plasma biomarkers for their association with Multiple Sclerosis progression. Journal of Neuroimmunology 305: 5–8.
Lazarus RS, Folkman S. (1984). Stress, Appraisa and Coping. 1st ed. New York, Springer. 380-90.
Lazarus, R. S. (1982). Puzzles in the study of daily hassles. J Behavioral Medicine, 7(4), 375-389.
Lode K, Bru E, Klevan G, Myhr KM, Nyland H, Larsen JP. (2010). Coping with multiple sclerosis: a 5-year fllow up study. Acta Neurol Scand; 122: 336-342.
McFarland H. F., Martin R. (2007) Multiple sclerosis: A complicated picture of autoimmunity. Nature Immunology 8: 913–919. [PubMed] [Google Scholar].
Memon, A.A.; Sundquist, K.; Ahmad, A.; Wang, X.; Hedelius, A.; Sundquist, J. (2017). Role of IL-8, CRP and epidermal growth factor in depression and anxiety patients treated with mindfulness-based therapy or cognitive behavioral therapy in primary health care. Psychiatry. 254, 311–316. [CrossRef].
Milanglioglu. A, Guzel Ozdemir. P, Cilingir. V, Cakin Gulec. T, Aydin. Mn, Temel Tombul, T. (2014). Coping strategies and mood profiles in patients with multiple sclerosis Arq Neuropsiquitr; 72(7):490-495.
Mitsonis CI, Zervas IM, Mitropoulos PA,Dimopoulos NP, Soldatos CR, Potagas CM, Sfagos CA. (2008). The impact of stressful life events on risk of relapse in women with multiple sclerosis: A prospective study. EUR PSYCHIAT. 23(7):497-504.
Mohr DC, Hart SL, Julian L, Cox D, Pelltier D. (2004). Association between stressful life event and exacerbation in multiple schelerosis:A meta analysis.BMJ;328-731.
Mohr DC, Pelltier D. (2005). A temporal framework for understanding the effects of stressful life events on inflammation in patients with multiple sclerosis. Journal of Brain, Behavior, and Immunity. www.elsevier.com/locate/ybrbi. 1-10.
Pakenham KI, Stewart CA, Rogers A. (1997). The role of coping adjustment to multiple sclerosis-related adaptive demands. Psychol Health Med; 2: 197-211.
Pakenham KI. (2001). Coping with multiple schlerosis: development of measure. Psychol Health Med; 6;411-428.
Piko B. (2001). Gender diffrences and similarities in adolescents way of coping. The Psychological Record.51:223-235
Sanada K, Montero-Marin J, Barceló-Soler A, Ikuse D, Ota M, Hirata A, Yoshizawa A, Hatanaka R, Valero M. S., Demarzo M, Campayo J. G., and Iwanami A. (2020). Effects of Mindfulness-Based Interventions on Biomarkers and Low-Grade Inflammation in Patients with Psychiatric Disorders: A Meta-Analytic Review. International Journal o f Molecular Sciences.
Sarafino EP. (2002). Health psychology. 4th ed. New York: John Wiley and Sons.
Sha A. (2003). The compration of relationship between Locus of control with stress and coping Strategies and mood profiles in patients with multiple sclerosis and healthy people. Thesis of MA. Tarbiat moallem University.
Steptoe A, Hamer M, Chida Y. (2007). The effects of acute psychological stress on circulating inflammatory factors in humans: A review and meta-analysis. Brain Behavior Immun. 21:901-912.
Walker C, Papadopoulos L. (2005). Psychodermatology: The Psychological Impact of Skin Disorders. New York: Cambridge University Press.
Walsh, E. (2016). Eisenlohr-Moul, T.; Baer, R. Brief mindfulness training reduces salivary IL-6 and TNF-_ in young women with depressive symptomatology. J. Consult. Clin. Psychol. 84, 887–897.
Wang, X.; Sundquist, K.; Hedelius, A.; Palmér, K.; Memon, A.A.; Sundquist, J. (2017). Leukocyte telomere length and depression, anxiety and stress and adjustment disorders in primary health care patients. BMC Psychiatry, 17, 148. [CrossRef] [PubMed].
Yan Q. (2016). Psychoneuroimmunology Systems Biology Approaches to Mind-Body Medicine. eBook. Library of Congress Control Number: 2016953184.