بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی-رفتاری در کاهش پرخاشگری مبتلایان به ضربه سر

نوع مقاله: علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 روانشناس/پزشکی قانونی خراسان رضوی

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه علوم پزشکی مشهد

چکیده

هدف: از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری (CBT) در کاهش پرخاشگری افراد مبتلا به ضربه سر بود.
روش: طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی به صورت پیش‌آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. نمونه این پژوهش شامل 16 نفر از مبتلایان به ضربه سر شهرستان مشهد را تشکیل دادند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند. شرکت کنندگان به شیوه تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول درمان شناختی-رفتاری را دریافت کردند و گروه دوم هیچگونه رواندرمانی دریافت نکردند. هر دو گروه در سه مرحله زمانی پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری یک ماهه مورد سنجش قرار گرفتند. ابزار سنجش در این پژوهش عبارت بود از مقیاس پرسشنامه پرخاشگری باس و پری [1] ( BPAQ). داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که گروه آزمایش که درمان شناختی-رفتاری را دریافت کردند در مقایسه با گروه کنترل که هیچگونه رواندرمانی دریافت نکردند از نظر میزان کاهش پرخاشگری تفاوت معنی داری داشتند. این یافته‌ها از لحاظ نظری و اهمیت آنها در مداخلات بالینی به بحث گذاشته شده‌اند.
نتیجه‌گیری: از نتایج پژوهش حاضر می توان در جهت ارزیابی و تشخیص معتبر و دقیق تر اثرات ضربه سر در مراکز پزشکی قانونی استفاده کرد و همچنین خدمات (CBT) را به این گروه از جمعیت بالینی به عنوان یک درمان غیر دارویی (NMT) موثر، کارآمد و مقرون به صرفه ارائه داد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Survey the effectiveness of cognitive-behavioral group therapy on aggression reduction in brain injured

نویسندگان [English]

  • somaye rahimi ahmadabadi 1
  • H Aghamohammadian Sharbat 2
  • M Mudras gravy 3
  • H Kurashiki 2
1 psyclogy
چکیده [English]

The goal of present study was to investigate the effectiveness of cognitive-behavioral group therapy on aggression reduction in brain injured people. The plan of study was quasi experimental through pretest, posttest and follow up with control group. The sample of this study consists of 16 brain injured patients in Mashhad city and selected by Convenience sampling method and voluntarily participate in this study. Participants randomly divided into two groups. The first groups receive cognitive behavioral therapy and the second group hasn’t any therapy. Two groups in three pretest, posttest and follow up time level were measured. Applied measures in this study consisted of Buss-Pery Aggression Questionnaire and collected data were analyzed through Spss software by repeated measure analysis of variance.
The results showed that experimental group that receive CBT showed insignificant differences in aggression reduction in compare with control group that don’t receive any therapy. There is discussion about the results in theoretical approach and its importance in clinical intervention. On the whole we could apply the results of present study in valid and accurate assessment and diagnosis of the brain injury effects in legal medical centers and furthermore offer CBT services for this clinical population as non-medical treatment, efficient and inexpensive therapy.






کلیدواژه‌ها [English]

  • cognitive-behavioral group therapy
  • Aggression
  • brain injured

انصاری، مجتبی؛ برجعلی، احمد؛ احدی، حسن و حسینی‌المدنی، سیدعلی (1387). بررسی اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری (CBT) گروهی بر کاهش خشم دانشجویان. مجموعه مقالات چهارمین سمینار سراسری بهداشت روانی دانشجویان، دانشگاه شیراز.

حاجتی، فرشته السادات، اکبرزاده، نسرین و خسروی، زهره (1387). تأثیر آموزش برنامه ترکیبی درمان‌شناختی رفتاری با رویکرد مثبت‌گرایی بر پیشگیری از خشونت نوجوانان شهر تهران. فصلنامه مطالعات روانشناختی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی الزهراء، دوره 4، شماره 3،57-78.

شکیبایی، فرشته؛ تهرانی دولت، مهدی؛ شهریور، زهرا و آثاری، شروین (1383). گروه درمانی مدیریت خشم با رویکرد شناختی ـ رفتاری در نوجوانان مؤسسه‌ای. تازه‌های علوم شناختی، سال6، شماره1 و 2، 55-66.

صادقی، احمد؛ احمدی، سیداحمد و عابدی، محمدرضا

(1381). بررسی اثربخشی آموزش گروهی مهار خشم به شیوه عقلانی ـ رفتاری ـ عاطفی بر کاهش پرخاشگری. مجله روانشناسی21، سال ششم، شماره 52-61.

فری، مایکل (1382). شناخت درمانی گروهی. ترجمه: علی صاحبی، حسن حمیدپور و زهرا اندوز، مشهد: جهاد دانشگاهی مشهد، چاپ اول (سال انتشار اثر به زبان اصلی، 1999).

قاسم زاده، حبیب الله (1378). شناخت و عاطفه (جنبه‌های بالینی و اجتماعی)، تهران: فرهنگان.

قاسم‌زاده، حبیب‌اله (1385). رفتار درمانی شناختی (راهنمای کاربردی در درمان اختلالات روانی)، تهران: ارجمند.

کاظمینی، تکتم (1389). مقایسه اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی با درمان شناختی رفتاری به شیوه گروهی بر کاهش خشم و پرخاشگری رانندگی، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد.

کلارک، لین (1389). درمانگاه احساسات (راهنمای مدیریت اضطراب، عصبانیت و افسردگی). ترجمه: مهرداد فیروزبخت. تهران: ویرایش.

محمدی، نوراله. (1386). بررسی مقدماتی شاخص‌های روان‌سنجی پرسشنامه پرخاشگری باس و پری. مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، دوره بیست و پنجم، شماره چهارم، زمستان 85.

محی‌الدین بناب، مهدی (1375). روان شناسی انگیزش و هیجان. تهران: دانا.

نویدی، احمد (1385). تاثیر آموزش مدیریت خشم برمهارت‌های خود نظم‌دهی خشم، سازگاری و سلامت عمومی پسران دوره متوسطه شهر تهران. رساله دکتری دانشگاه علامه طباطبایی تهران.

 

 Antonak, R. F., Livens, H. and Antonak, C. (1993) .A review of research on psychosocial adjustment to impairment in persons with traumatic brain injury. Journal of Head Trauma Rehabilitation, 8:87- 100.

Averill, J. R. (1983). Studies on anger and aggression: implications for theories of emotions. American psychologist, 38, 1145-1160.

Beck, A. T. (1975). Cognitive Therapy and the Emotional Disorders (New York, NY: International Universities Press).

Becker, G. (2007). The Buss-Perry Aggression Questionnaire: Some unfinished business. Journal of research in personality. Volume 41, Issue 2 April 2007, Pages 434-752.

Buss, A.H., Perry, M. (1992). The aggression questionnaire. J Peers Sock Psychology 63: 452-459.

Deffenbacher, J. L., Filets, L.B, .Lynch, R.S, Daylen, E.R & Denting, E. R. (2002b). Cognitive-behavioral treatment of high anger drivers. Behavior Research and Therapy, 40, 895-910.

Deffenbacher, J. L., Huff, M. E., Lynch, R. S., Outing, E. R., & Salvatore, N. F. (2000).

Derry, M.; Trouping, J.; Pause, R.; Mercier, H. & Fortin, (1999). Neuropsychological characteristics of adolescents with conduct disorder: association with attention deficit hyperactivity and aggression. Journal of abnormal child psychology. 27 (3), 225.

 Ellis, A., & Dryden, W. (1998). The practice of rational emotive behavior therapy (2nd Ed.). New York: Springer. Expression of inappropriate anger. Psychological Reports, 34: 791- 798, 1974.

Hazeleus, S. L. and Deffenbacher, J. L. (1986). Relaxation and cognitive treatments of anger. Journal of Counseling and Clinical Psychology, 54: 222± 226.

 Kassinove, H. and Sukhodolsky, D. G. (1995). Anger disorders: basic science and practice issues. In: H. Kassinove (editor) Anger Disorders: definition, diagnosis, and treatment (Washington, DC: Taylor & Francis), pp. 1- 26.

Kassinove, H., Sukhodolsky, D., Tsytsarev, S. V. & Solovyova, S. (1997). Self-reported anger episodes in Russia. Journal of social behavior and personality, 12, 301-304.

Miotto, P.; Pollini, B.; Restaneo, A.; Favaretto, A.A. & Preti, A. (2008). Aggressiveness, anger and hostility in eating disorders comprehensive psychiatry, 49, 364-373.

Novaco, R. W. (1986). Anger as clinical and social problems. In, Blanchard, R. J. & Blanchard, D. C. Advances in the study of aggression. New York: Academic press.

Novaco, R. W. (2013).  Reducing anger-related offending: What works.  In L. Craig, L. Dixon, & T. Gannon EDs.). What works in Offender rehabilitation: An   evidence-based approach to assessment and treatment. Chichester, UK: John Wiley & Sons.

Patrick, P. D. and Hebda, D. W. (1997). Management of aggression. In: J. Leon-Carrion (editor) Neuropsychological Rehabilitation: fundamentals, innovations, and directions (Delray Beach: St Lucie Press), pp. 431± 451.

Polizzi, T. N. (2007).An Examination of Mindfulness-Based cognitive therapy for Anger Drivers. Unpublished doctoral dissertation, Hofstra University, New York.

Spiel Berger, C. D., Releaser, E. C., & Sydeman, S. Y. (1995). Measuring the experience, expression, and control of anger. In H. Kassinove (Ed), Anger disorders: Definition, diagnosis, and treatment (pp.49-68). Washington, DC: Taylor and Francis.

Sukhodolsky, D. G.; Kassionve, H. & Gorman, B. S. (2001). Cognitive behavioral therapy for anger in children and adolescent: A meta-analysis: Aggression and violent behavior, 9, 247-269.