دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 08 23 Efficacy of Unified Trans-Diagnostic Treatment on the Health Anxiety and Emotional Self-Regulation in the Women with the Covid-19 Pandemic Anxiety اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر اضطراب سلامت و خودتنظیمی هیجانی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید- 19 7 22 9072 10.30473/hpj.2022.59114.5229 FA مرضیه جعفری هرندی دانشجوی دکترای مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران مژگان عارفی دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، ایران. Journal Article 2021 05 15 Objective: Covid-19 pandemic causes psychological and emotional turbulence and emergence of anxiety in many people in the society. Therefore, the present study was conducted to investigate the efficacy of online unified trans-diagnostic treatment on the health anxiety and emotional self-regulation in the women with the Covid-19 pandemic anxiety. Method: the present study was quasi-experimental with pretest, posttest and control group design. The statistical population of the present study included the women with Covid-19 pandemic anxiety in the city of Isfahan in the winter of 2020. 34 women with Covid-19 anxiety were selected through purposive sampling method and were randomly accommodated into experimental and control groups (each group of 17 patients). The experimental group received ten seventy-five-minute unified trans-diagnostic treatment sessions online (Barlo et.al, 2011). The applied questionnaires in this study included Covid-19 anxiety questionnaire (Ali Pour et.al, 2019), health anxiety questionnaire (Salkovskis, Warwick, 2002 and emotional self-regulation questionnaire (Gross, John, 2003). The data from the study were analyzed through ANCOVA method. Findings: the results showed that the online unified trans-diagnostic treatment has significant effect on the health anxiety and emotional self-regulation of the women with the Covid-19 pandemic anxiety (p<0.001) and succeeded in the reduce health anxiety and improve emotional self-regulation in these women. Conclusion: according to the findings of the present study it can be concluded that online unified trans-diagnostic treatment can be used as an efficient treatment to improve health anxiety and emotional self-regulation of the women with Covid 19 pandemic anxiety through employing techniques such as identifying emotions, training emotional awareness and diagnostic reevaluation. مقدمه: پاندمی ویروس کووید-19 سبب ایجاد آشفتگی روان‌شناختی و هیجانی و بروز اضطراب در بسیاری از افراد جامعه شده است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه آنلاین بر اضطراب سلامت و خودتنظیمی هیجانی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید- 19 انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید- 19 شهر اصفهان در سه‌ماهه زمستان سال 1399 بود. در این پژوهش تعداد 34 زن مبتلا به اضطراب کووید - 19 با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 17 بیمار). گروه آزمایش درمان فراتشخیصی یکپارچه (بارلو و همکاران، 2011) را طی یک ماه در 10 جلسه 75 دقیقه‌ای به‌صورت آنلاین دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس اضطراب کووید -19 (علی‌پور و همکاران، 1398)، پرسشنامه اضطراب سلامت (سالکوکیس و وارویک، 2002) و پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی (گروس و جان، 2003) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان فراتشخیصی یکپارچه آنلاین بر اضطراب سلامت و خودتنظیمی هیجانی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید - 19 تأثیر معنادار داشته (p<0/001) و توانسته منجر به کاهش اضطراب سلامت و بهبود خودتنظیمی هیجانی این زنان شود. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که درمان فراتشخیصی یکپارچه آنلاین با بهره‌گیری از فنونی همانند شناسایی هیجان‌ها، آموزش آگاهی هیجانی و ارزیابی مجدد شناختی می‌تواند به‌عنوان یک درمان کارآمد جهت بهبود اضطراب سلامت و خودتنظیمی هیجانی زنان مبتلا به اضطراب ناشی از پاندمی ویروس کووید - 19 مورد استفاده قرار گیرد.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9072_97a8aeeeebbe1d5c1c8154c8f6c5cae8.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 08 23 The Causal Relationship between Inferiority Feeling and Self-Control with Depression, Anxiety and Stress through Mediation of Social Support in Women with Premenstrual Syndrome رابطه علی احساس کهتری و خودمهارگری با افسردگی، اضطراب و استرس از طریق میانجیگری حمایت اجتماعی در زنان دارای سندروم پیش از قاعدگی 23 44 9073 10.30473/hpj.2022.59643.5265 FA مرضیه طالب زاده شوشتری استادیار، گروه روان شناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. مهشید احمدنژاد کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران Journal Article 2021 06 21 Objective: The aim of this study was to investigate the causal relationship between inferiority feeling and self-control with depression, anxiety and stress through mediation of social support in women with premenstrual syndrome. Method: The statistical population of this study was all women with premenstrual syndrome in ahvaz in the year 2020. The study was a correlational research based on structural equation modeling. In this regard, using targeted sampling method, a sample of 250 people were selected from those who completed the premenstrual symptoms questionnaire. Data were collected using premenstrual syndrome screening tool (2011), the Comparative feeling of inferiority index (1995), Self-control Questionnaire (2004), depression, anxiety and stress scale (2007) and Perceived social support scale (1986). SPSS25 and AMOS22 software were used to analyze the data. Findings: The results supported the suitability of the relationship between the patterns and the collected data. The results revealed that social support mediated the relationship between inferiority feeling on depression and stress, as well as the relationship between self-control on depression and stress. However, this study did not find on indirect effect of social support on the inferiority feeling with anxiety and self-control on anxiety (p < 0/05). Also, the direct path of inferiority feeling with stress and social support with anxiety was not confirmed and the final model was removed. Conclusion: Based on the results, social support can be considered as an effective factor in women with premenstrual syndrome in relation to the variables of inferiority feeling, self-control, depression, anxiety and stress. مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه علی احساس کهتری و خود مهارگری با افسردگی، اضطراب و استرس از طریق میانجی‌گری حمایت اجتماعی در زنان دارای سندروم پیش از قاعدگی بود. روش: جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان دارای سندروم پیش از قاعدگی شهر اهواز در سال 1399 را شامل می‌شود. طرح پژوهش همبستگی و به‌شیوه مدلیابی معادلات ساختاری بود. در همین راستا با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، نمونه‌ای برابر با 250 نفر از بین کسانی که پرسشنامه علائم قبل از قاعدگی را تکمیل کرده بودند، انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از ابزار غربالگری علائم قبل از قاعدگی (2011)، شاخص مقایسه‌ای احساس کهتری (1995)، پرسشنامه خودمهارگری - فرم کوتاه (2004)، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (2007) و مقیاس حمایت اجتماعی ادراک‌شده (1986) جمع‌آوری شد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS25 و Amos22 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج بیانگر برازندگی مدل پیشنهادی با داده‌ها بود. همچنین یافته‌ها نشان داد که حمایت اجتماعی، رابطه احساس کهتری بر افسردگی و استرس، همچنین رابطه خودمهارگری بر افسردگی و استرس را میانجیگری می‌کند. اما در این پژوهش اثر غیر مستقیم حمایت اجتماعی در رابطه احساس کهتری بر اضطراب و خودمهارگری بر اضطراب یافت نشد (P<0/05). همچنین مسیر مستقیم احساس کهتری با استرس و حمایت اجتماعی با اضطراب تایید نشد و از مدل نهایی حذف شد. نتیجه‌گیری: بنابراین، حمایت اجتماعی می‌تواند یک عامل موثر در زنان دارای سندروم پیش از قاعدگی در رابطه با متغیرهای احساس کهتری، خودمهارگری، افسردگی، اضطراب و استرس در نظر گرفته شود.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9073_1dac9121f8737e88e22b79c57449bf61.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 08 23 Effectiveness of Parent-Focused Interventions in the Treatment of Childhood and Adolescent Obesity: A Systematic Review Article اثربخشی مداخلات متمرکز بر والد در درمان چاقی کودکان و نوجوانان: یک مرور سیستماتیک 45 66 9083 10.30473/hpj.2022.59603.5262 FA مریم فرخ نیا گروه روانشناسی دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران علی فتحی آشتیانی استاد مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله، تهران، ایران عماد اشرفی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران فرمهر ابطحی بورد تخصصی بیماری های نوزادان و کودکان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات درمانی ایران، تهران، ایران Journal Article 2021 06 18 Objective: In recent years, more attention has been paid to parent-focused behavioral interventions for the treatment of childhood obesity. Accordingly, this study was conducted with the main objective of reviewing the effectiveness of parent-focused interventions in the treatment of childhood and adolescent obesity, and with the sub-objective of assessing the rate of attrition in selected studies. Method: 1476 articles between1957-2021, with a variety of keywords related to intervention, parent, obesity, and overweight, in the age range of 6-18 years, from the databases of PubMed, Science Direct, and PsyINFO, were identified in the first stage. After applying the inclusion and exclusion criteria and reviewing related articles, finally, ten randomized controlled trial (RCTs) studies, that their main outcome was a decrease in body mass index (BMI), were systematically reviewed. The standard method of evaluating Population,-Intervention-Control groups- Outcomes (PICO) in selecting, and the Consolidated Standards of Reporting Trials (CONSORT) in evaluating of the quality of the articles was used. Findings: The range of decrease in standard scores of body mass index at the end of the interventions was between 0.06-0.31, and at the end of 13-24 months follow-up was between 0.16-0.42. The mean attrition rate by the end of the study was 32.3% (13% to 50%). Conclusion: Comprehensive parent-focused behavioral lifestyle interventions are generally effective in reducing children's body mass index, but it is necessary to interpret the results of current articles with caution, and to conduct comprehensive and standardized research in future. مقدمه: در سالهای اخیر، برای درمان چاقی کودکان، به مداخلات رفتاری سبک زندگی متمرکز بر والد، توجه بیشتری شده است. بر این اساس، این مطالعه با هدف اصلی مروری بر اثربخشی مداخلات متمرکز بر والد در درمان چاقی کودکان و نوجوانان، و با هدف فرعی بررسی میزان ریزش در مطالعات انتخاب شده انجام شد. روش: 1476 مقاله بین سالهای 2021-1957 میلادی، با انواع کلیدواژههای مرتبط با مداخله، والد، چاقی و اضافه وزن، در دامنه سنی 18-6 سال، از پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، Science Direct و PsyINFO در مرحله اول شناسایی شدند. پس از اعمال ملاکهای ورود و خروج و بررسی مقالات مرتبط، نهایتاً ده مطالعه کارآزمایی کنترلشده تصادفی (RCTs) که پیامد اصلی آنها کاهش شاخص توده بدنی (BMI) بود، به طور سیستماتیک مرور شدند. از روش استاندارد بررسی مشخصات جمعیت، جزئیات مداخله، استفاده از گروه کنترل، و گزارش پیامدها (PICO) در انتخاب، و از روش بیانیه استانداردسازی گزارش در مطالعات کارآزمایی بالینی (CONSORT)، در ارزیابی کیفیت مقالات استفاده شد. یافته‌ها: دامنه کاهش نمرات استاندارد BMI در پایان مداخلات بین 31/0- 06/0، و در پایان پیگیریهای 24–13 ماهه بین 42/0–16/0 بود. میزان ریزش تا پایان پژوهشها، به طور میانگین 3/32 درصد (50-13 درصد) بود. نتیجه‌گیری: به طور کلی، مداخلات رفتاری جامع سبک زندگی متمرکز بر والد در کاهش BMI کودکان اثربخش هستند، اما لازم است تا نتایج آنها با احتیاط تفسیر شده و پژوهشهای جامع و استاندارد شده بیشتری در آینده انجام شوند.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9083_5fadc5c2293e90e7d440cc4679462a11.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 08 23 The Effectiveness of Cognitive-Behavioral Group Therapy on Stigma and Death Anxiety in Epileptic Patients in Bukan اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر داغ‌ننگ و اضطراب مرگ بیماران مصروع شهرستان بوکان 67 84 9086 10.30473/hpj.2022.59163.5232 FA مهری مهرپرور کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، بوکان، ایران. سیدبهاالدین کریمی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، بوکان، ایران. Journal Article 2021 05 18 Objective: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of cognitive-behavioral group therapy on stigma and death anxiety in epileptic patients in Bukan. Method: The quasi-experimental study was a pretest-posttest or control group. The statistical population included all patients with epilepsy referred to medical centers in Buchan in 1399. Accordingly, 60 people (22 men and 38 women) were divided into two groups of 30 people, including the experimental group and the control group, by random assignment. The experimental group was evaluated as a clinical trial in 8 sessions of 90 minutes twice a week using the Templer Death Anxiety Questionnaire (1970) and the modified Ritcher Disease Stigma Scale (2003) to collect data. Multivariate covariance was used to analyze the data. Findings: Results of multivariate analysis of covariance, effectiveness of cognitive-behavioral therapy on death anxiety (P=0.05) and stigma (P=0.01) and its components including loneliness (P=0.01), confirmation of stereotypes (P= 0.01) Experience of social discrimination (P= 0.05) and Withdrawal from the community(P=0.05). Therefore, the use of cognitive therapy has a significant effect on death anxiety and stigma and its components such as loneliness, confirmation of stereotypes, experience of social discrimination, withdrawal from the community of subjects in the experimental group. Conclusion: Cognitive-behavioral group therapy reduces death anxiety and stigma and its components such as loneliness, confirmation of stereotypes, experience of social discrimination, withdrawal from society. مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر داغننگ و اضطراب مرگ بیماران مصروع شهرستان بوکان انجام شد. روش: پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون- پس‌آزمون یا گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل همه بیماران مبتلا به صرع مراجعه‌کننده به مراکز درمانی شهر بوکان در سال 1399 بود. بر این اساس 60 نفر (22 مرد و 38 زن) در دو گروه 30 نفری شامل گروه آزمایش و گروه کنترل و به روش گمارش تصادفی تقسیم شدند. گروه آزمایش به شیوه کارآزمایی بالینی طی 8 جلسه 90 دقیقه ای دوبار در هفته و با استفاده ‌‌‌‌‌از پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر (1970) و مقیاس تعدیل‌شده استیگمای بیماری ریتچر (2003) جهت گردآوری دادهها مورد بررسی قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌ها از کوواریانس چند متغیره استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره، اثربخشی درمان شناختی- رفتاری بر اضطراب مرگ (P=0/05 ) و داغننگ (P=0/01) و مولفههای آن از جمله تنهایی (P=0/01)، تأیید تصورات قالبی (P=0/01)، تجربۀ تبعیض اجتماعی (P=0/05) و کنارهگیری از اجتماع (P=0/05) را نشان میدهد. بنابراین استفاده از درمان شناختی- بر اضطراب مرگ و داغننگ و مولفههای آن از جمله تنهایی، تأیید تصورات قالبی، تجربۀ تبعیض اجتماعی، کناره گیری از اجتماع آزمودنیهای گروه آزمایش تاثیر معناداری داشته است. نتیجه‌گیری: گروه درمانی شناختی- رفتاری باعث کاهش اضطراب مرگ و داغننگ در بیماران مصروع شهرستان بوکان شد.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9086_d672482014c202abde9f110eec3b776e.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 08 23 Effectiveness of Cognitive-Behavioral Therapy on Cognitive Strategies of Emotional Regulation and General Self-Efficacy among Mothers of Children with Cerebral Palsy اثربخشی درمان شناختی - رفتاری بر راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی و خودکارآمدی عمومی مادران دارای کودکان فلج مغزی 85 100 9087 10.30473/hpj.2022.55067.4943 FA عبدالله مفاخری استادیار.گروه روانشناسی.دانشگاه پیام نور. ایران محمد خرمی دکتری روانشناسی عمومی، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران. فائزه کاویانی مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران 0000-0002-8640-0800 سمیه اشرفی فرد دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران Journal Article 2021 09 13 Objective: The present study was conducted with the purpose of investigating the effectiveness of cognitive-behavioral therapy in cognitive strategies of emotional regulation and general self-efficacy of mothers with children with cerebral palsy. Method: It was a quasi-experimental study with pretest-posttest and control group design from the population of mothers with children with cerebral palsy in North Khorasan province,that 28 mothers were selected by available sampling and placed in two experimental and control groups. In the pretest, Garnfsky, Craig and Spinhaven (2009) and Schwartz (1981) general self-efficacy questionnaires were used. In the next stage, cognitive-behavioral therapy was performed on the experimental group. The control group did not received any intervention. After this step and after performing a post-test, the data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANOVA). Findings: The findings showed an increase in the mean of the experimental group in the self-efficacy variable and all positive cognitive strategies for emotion regulation.On the other hand, increasing the general self-efficacy score and positive emotion regulation strategy and decreasing the score of mothers' negative emotion regulation strategy. Conclusion: According to the findings of the present study we can replace negative emotions with positive ones by informing and helping cognitive reconstruction and reduce mothers' psychological harm. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی - رفتاری بر راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی وخودکارآمدی عمومی مادران دارای کودکان فلج مغزی انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون و گروه گواه بود که از جامعه مادران دارای کودک فلج مغزی در استان خراسان شمالی تعداد 28 مادر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. در ‌ابتدا پیش‌آزمون با پرسشنامه‌های نظم‌جویی شناختی هیجان گارنفسکی، کرایج و اسپینهاون ‌(2009) و خودکارآمدی عمومی شوارتز (1981) انجام و گروه آزمایش تحت درمان شناختی - رفتاری قرار گرفتند. گروه گواه فاقد مداخله بودند پس از این مرحله و بعد از اجرای یک پس‌آزمون، داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس چندمتغیره (مانوا) مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها حاکی از افزایش میانگین گروه آزمایش در متغیر خودکارآمدی و تمامی راهبردهای مثبت شناختی تنظیم هیجان بوده و از طرفی افزایش نمره خودکارآمدی عمومی و راهبرد تنظیم هیجان مثبت و کاهش نمره راهبرد تنظیم هیجان منفی مادران را در پی داشت. نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که برنامه درمانی شناختی-رفتاری باعث بهبود کیفیت راهبردهای شناختی تنظیم هیجانی و افزایش خودکارآمدی شده و این امر می‌تواند با آگاهی‌دادن و کمک به بازسازی شناختی، کنترل هیجانات مثبت را جایگزین هیجانات منفی کرده و سبب کاهش آسیب روانی مادران شود.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9087_9174b74efa360fb411e4fc7835638855.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 08 23 Effectiveness of Self-Healing (the Healing Codes) Training on Emotional Well-Being, Psychological Hardiness, and Recovery in Patients with Type 2 Diabetes اثربخشی آموزش خودشفابخشی (کدهای شفابخش) بر بهزیستی هیجانی، سرسختی روانشناختی و بهبود بیماران مبتلا به دیابت نوع دو 101 116 9088 10.30473/hpj.2022.58904.5210 FA ریحانه مصلحی کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه پیام‌نور، ایران. زهره لطیفی دانشیار گروه روان‌شناسی دانشگاه پیام‌نور، ایران. Journal Article 2021 05 02 Objective: Diabetes is one of the most common diseases caused by metabolic disorders with devastating effects. The present study aimed to investigate the effects of self-healing (the healing codes) training on emotional well-being, psychological hardiness, and recovery in patients with type 2 diabetes. Method: The research method was quasi-experimental with a pre-test, post-test, and follow-up design and a control group. The study population comprised all women with type 2 diabetes who referred to the health centers of Isfahan. Thirty patients were selected based on inclusion and exclusion criteria and randomly divided into experimental (n=15) and control (n=15) groups. The research instruments included Keys and Magyar-Mae Emotional Well-Being Questionnaire (2003) and Kiamarsi Psychological Hardiness Questionnaire (1998) which were completed by the participants in three stages: pre-test, post-test, and follow-up. Patients' blood sugar was measured and recorded by a specialist in three stages. The experimental group underwent fourteen sessions (60-minute sessions per week) of self-healing training and the control group was waiting for intervention. The repeated measures ANOVA was used for analyzing the data by using SPSS software (version 24). Findings: Self-healing training effectively increased emotional well-being and psychological hardiness in patients with type 2 diabetes (p< 0.01). In terms of improving social well-being and the disease process, there was no significant difference between the experimental and control groups in the pre-test stage. Conclusion: Self-healing can be used as a new approach in positive psychology to increase the emotional well-being and psychological hardiness in patients with type 2 diabetes. مقدمه: دیابت شایع‌ترین بیماری ناشی از اختلالات متابولیسمی با عوارض مخرب است. هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش خود شفابخشی (کدهای شفابخش) بر بهزیستی هیجانی، سرسختی روانشناختی و بهبود بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش: این پژوهش یک مطالعه نیمه‌آزمایشی دو گروهی (آزمایشی و گواه) سه مرحله ای (پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری) بوده و جامعه آماری آن شامل زنان مبتلا به دیابت مراجعه‌کننده به مرکز بهداشت اصفهان بود.30 نفر داوطلب مبتنی بر ملاک‌های ورود و خروج، به عنوان نمونه انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. تمام شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های بهزیستی هیجانی از کییز و ماگیارمو (2003) و پرسشنامه سرسختی روانشناختی کیامرثی (1377) را در سه مرحله به‌عنوان پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری تکمیل کردند. همچنین قند خون آنان توسط پزشک متخصص در سه مرحله اندازه‌گیری و ثبت شد. سپس مداخله آموزش خودشفابخشی به‌مدت 14 جلسه 60 دقیقه‌ای بر روی گروه آزمایشی اجرا و گروه کنترل در انتظار مداخله آموزشی قرار گرفت. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده شد. یافته‌ها: آموزش خود شفابخشی توانست بهزیستی روانشناختی، بهزیستی هیجانی و سرسختی روانشناختی گروه شرکت‌کننده در آموزش خودشفابخشی را به‌طور معناداری افزایش دهد (01/0>p). ولی بر بهبود بهزیستی اجتماعی و روند بیماری دیابت تاثیرمعناداری دیده نشد. نتیجه‌گیری: می‌توان روش خود شفابخشی را به‌عنوان یکی از رویکردهای جدید روانشناسی مثبت‌نگر جهت افزایش بهزیستی هیجانی و سرسختی روانشناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو به کار برد.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9088_842059e3d2f6b61157fa4c0ae4c89f3a.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 09 21 The Effect of a Positive Treatment Approach on Improving Sleep and Reducing Pain in Patients with Multiple Sclerosis اثربخشی رویکرد درمان مثبت‌نگر بر کیفیت خواب و کاهش درد بیماران مبتلا مولتیپل اسکلروزیس 117 130 9089 10.30473/hpj.2022.59167.5234 FA ماریه عبدالقادری دکتری، گروه روانشناسی. دانشگاه محقق اردبیلی. محمد نریمانی استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی. اکبر عطادخت دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی. عباس ابوالقاسمی استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه گیلان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی. موسی کافی استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه گیلان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی. حمید رضا حاتمیان استاد، گروه اعصاب و روان، دانشگاه علوم پزشکی گیلان. Journal Article 2021 05 18 Objective: The effect of a positive treatment approach on improving sleep and reducing pain in patients with multiple sclerosis. Method: This quasi-experimental study was conducted with pre-test and post-test design. The study population consisted of all patients with multiple sclerosis referred to Multiple Sclerosis Association in Rasht city in 2018. The sample were 24 multiple sclerosis patients which assigned to three group ( experimental and control group) by random sampling. For data gathering used to PETERSBURG Sleep Quality Questionnaire and Pain Management. The experiment groups received 8 sessions of positive psychotherapy and no intervention was done for control group. Findings: Multivariate analysis of covariance was used to analyze the data Results showed that positive psychotherapy therapy increases quality of sleep and pain management in MS patients (001/0>P). Conclusion: These findings suggest that positive psychotherapy is effective on psychological variables and can be used as complementary therapies in addition to drug therapies for patients with multiple sclerosis. مقدمه: هدف پژوهش حاضر اثر رویکرد درمان مثبت‌نگر بر بهبود خواب و کاهش درد بیماران مبتلا مولتیپل اسکلروزیس بود. روش: این پژوهش، نیمه‌آزمایشی، با طرح پیش آزمون و پسآزمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس مراجعه‌کننده به انجمن مالتیپل اسکلروزیس شهرستان رشت در سال 1397 بود. نمونه پژوهش 24 بیمار مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بودند که از میان بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس مراجعه‌کننده به انجمن مالتیپل اسکلروزیس شناسایی و به‌صورت تصادفی به دو گروه 12 نفری (گروه آزمایشی و گروه کنترل) گمارده شدند. برای جمع‌آوری داده ها از پرسشنامه های کیفیت خواب پترزبورگ، مدیریت درد، استفاده شد. برای گروههای آزمایش 8 جلسه درمانی 60 دقیقهای برگزار شد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند و در لیست انتظار قرار گرفتند. برای تجزیه‌وتحلیل داده ها از تحلیل واریانس یک‌راهه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که روان‌درمانی مثبت‌نگر بر مدیریت درد و کیفیت خواب بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس مؤثر بوده است (001/0>P). نتیجه‌گیری: این یافته ها حاکی از آن است که روان‌درمانیمثبتنگر بر متغیرهای روانشناختی مؤثر و از آنها به‌عنوان درمانهای مکمل در کنار درمانهای دارویی برای بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس می توان استفاده کرد.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9089_262e96a53159cef450db32eb8bd85fa5.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 09 21 The Mediating Role of Coping Strategies in Linking Personality Traits and Family Functioning with Disease Perception in MS Patients نقش میانجی راهبردهای مقابله‌ای در رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی و عملکرد خانواده با ادراک از بیماری در بیماران مولتیپل اسکلروزیس 131 148 9090 10.30473/hpj.2022.59523.5255 FA لیلا راضی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی‌شهر، خمینی‌شهر، ایران داریوش جلالی گروه روان‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2021 06 12 Objective: Disease perception, which plays an important role in the treatment process and following health instructions, is influenced by various psychological factors.. The aim of this study was to investigate the mediating role of coping strategies in the relationship between personality traits and family functioning with perception of the disease in multiple sclerosis (MS) patients. Method: The method of this study was descriptive with a correlational design based on path analysis and statistical population of all patients with with multiple sclerosis disease referred to the offices of neurologists and Kashani Hospital in Shahrekord in 2020, from which 250 people were selected by purposive sampling method. Data collection tools included Bradbent et al.'s Awareness Questionnaire, Neo Personality Traits Questionnaire, Bishop and Baldwin Family Performance Scale, and Lazarus and Folkman Coping Strategies Questionnaire. Data were analyzed using SPSS-24 and Amos-19 software and path analysis. Findings: The results showed that the research model has a good fit. The results also showed that coping strategies in the relationship between neuroticism, conscientiousness, agreement, Openness, extroversion and family functioning play a mediating role in the perception of the disease. Conclusion: Family performance and personality traits can lead to a better perception of the disease for the individual with positive effects on the adoption of effective coping strategies. مقدمه: ادراک از بیماری که نقش مهمی در فرایند درمان و پیروی از دستورات بهداشتی دارد تحت تاثیر عوامل مختلف روانشناختی است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی راهبردهای مقابله‌ای در رابطه بین ویژگی‌های شخصیتی و عملکرد خانواده با ادراک از بیماری در بیماران مولتیپل اسکلروزیس (ام‌اس) بود. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی با طرح همبستگی مبتنی بر تحلیل مسیر و جامعه آماری کلیه بیماران مبتلا به ام‌اس مراجعه‌کننده به مطب‌های متخصصان مغز و اعصاب و همچنین بیمارستان کاشانی شهر شهرکرد در سال 1399 بود که از میان آن‌ها تعداد 250 نفر، به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده شامل پرسشنامه ادراک بیماری بردبنت و همکاران، پرسشنامه ویژگی‌های شخصیتی نئو، مقیاس عملکرد خانواده بیشاپ و بالدوین و پرسشنامه راهبردهای مقابله لازاروس و فولکمن بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-24 و Amos-19 و به روش تحلیل مسیر تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد راهبردهای مقابله‌ای در رابطه بین روانرنجورخویی، وجدان‌گرایی، توافق‌پذیری، تجربه‌گرایی، برون‌گرایی و عملکرد خانواده با ادراک از بیماری نقش میانجی دارد. نتیجه‌گیری: عملکرد خانواده و ویژگی‌های شخصیتی می‌توانند با تاثیرات مثبت بر اتخاذ راهبردهای مقابله‌ای موثر، ادراک بهتری از بیماری را برای فرد به دنبال داشته باشند.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9090_e2a46c05de577e9a1f57742a1c37fa61.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 09 21 Comparison of the Effectiveness of Resilience Training and Religious-Based Cognitive-Behavioral Therapy (RCBT) on Emotional Expression in type 2 Diabetes Patients مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری مذهب‌محور و آموزش تاب‌آوری در ابرازگری هیجان بیماران مبتلا به دیابت نوع دو 149 162 9091 10.30473/hpj.2022.58049.5154 FA آزاده فتحی دوکی دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران لیلا حسن‌نیا گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران محمد کاظم فخری گروه روان شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران سیده علیا عمادیان گروه روان شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران الهه فتحی دوکی گروه روان شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Journal Article 2021 03 04 Objective: Diabetes is one of the chronic diseases that emotional problems can interfere with its treatment. The aim of this study was to compare the effectiveness of religion-based cognitive-behavioral therapy (RCBT) and resilience training in expressing emotion in patients with type 2 diabetes. Method: This was a quasi-experimental study with pre-test and post-test design and control group. Among type 2 diabetic patients referred to comprehensive health care centers by purposive sampling, 45 people were selected as the final sample and then randomly selected in simple Three groups of 15 people including two experimental groups and one control group were assigned. One experimental group received 10 sessions of 60 minutes of RCBT and the other group received 9 sessions of 60 minutes of resilience training. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance and benferroni test. Findings: The results showed that there was a difference between the experimental groups and the control group in the post-test of expression of emotion with the control of the pre-test at 95% confidence level (P<0.05). Also, there is no difference between religion-based cognitive-behavioral therapy and resilience training at 95% confidence level (P<0.05). Conclusion: The results showed that religion-based cognitive-behavioral therapy and resilience training is effective in increasing the expression of emotion in diabetic patients and can be useful as an adjunctive therapy for diabetic patients. مقدمه: بیماری دیابت از جمله بیماری‌های مزمن می‌باشد که مشکلات هیجانی می‌تواند در روند درمان آن تداخل ایجاد کند. این پژوهش با هدف مقایسه اثر بخشی درمان شناختی رفتاری مذهب‌محور (RCBT) و آموزش تاب‌آوری در ابرازگری هیجان بیماران دیابت نوع دو انجام شده است. روش: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و گروه کنترل می‌باشد که از میان بیماران دیابت نوع دو مراجعه‌کننده به مراکز خدمات جامع سلامت با روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 45 نفر به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند و سپس به طور تصادفی ساده در سه گروه 15 نفر شامل دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. یک گروه آزمایشی 10 جلسه 60 دقیقه‌ای RCBT و گروه دیگر 9 جلسه 60 دقیقه آموزش تاب‌آوری دریافت کردند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره و آزمون بنفرونی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین گروه‌های آزمایش و گروه کنترل در پس‌آزمون ابرازگری هیجان با کنترل پیش‌آزمون در سطح اطمینان 95 درصد تفاوت وجود دارد (05/p<). همچنین بین دو گروه درمان شناختی - رفتاری مذهب محور و آموزش تاب‌آوری نیز در سطح 95 درصد اطمینان تفاوت وجود ندارد (05/0P<). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که درمان شناختی - رفتاری مذهب‌محور و آموزش تاب‌آوری در افزایش ابرازگری هیجان بیماران دیابتی موثر است و می‌تواند به عنوان یک درمان کمکی برای بیماران دیابتی مفید واقع شود.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9091_03354e687a9ecb00473bb59922c390d7.pdf

دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 11 42 2022 09 21 Analysis of Activities Increasing Positive Emotions of Men and Women in the Quarantine Period According to the William Glasser’s Five Needs تحلیل فعالیت‌های افزایش‌دهنده هیجانات مثبت مردان و زنان در دوره قرنطینه (به‌دلیل همه‌گیری بیماری ناشی از وجود ویروس کرونا) با توجه به نیازهای پنج‌گانه ویلیام گلاسر 163 180 9092 10.30473/hpj.2022.58884.5209 FA مهناز علی اکبری دهکردی استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. سیده ساناز سعیدی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. فاطمه عیسی زاده دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، امارات متحده عربی. مریم علی اکبری کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. علیرضا منزوی چالشتری دانشکده پزشکی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2021 05 01 Objective: The purpose of this research was to analyze the activities that increase the positive emotions of men and women during the quarantine period (due to the epidemic caused by the presence of the corona virus) according to the five needs of William Glasser. Method: The research method in this study was a combination (qualitative and quantitative) in which quantitative data played a complementary role to qualitative data. The research community in this study were people who chose quarantine lifestyle during the corona virus epidemic. The sampling method in the present study was purpose-based sampling and the sample size was 474 people (309 women and 165 men). In the qualitative part, the data were categorized and coded using the content analysis method. In the quantitative part, spss-21 software was used to describe the data, and the results were coded and analyzed based on Glasser's five needs theory. Findings: Based on the results of the current research, 63 activities were extracted that were more prevalent among people during quarantine. Through these activities, people could satisfy all their needs and in this way create positive emotions in themselves. The inferential analysis of the findings of this research showed that there was a significant difference between men and women in the levels of the need for survival, love and freedom in all the activities performed, and among all the needs, there was a significant difference in the need for power and freedom between age groups. There was a significant difference in the studied case. Conclusion: Based on the results of the present research, it can be suggested that people should do activities that satisfy their five needs while following the daily health protocols, and in this way achieve positive emotions and avoid negative emotions مقدمه: هدف پژوهش حاضر، تحلیل فعالیت‌های افزایش‌دهنده هیجانات مثبت مردان و زنان در دوره قرنطینه (به‌دلیل همه‌گیری بیماری ناشی از وجود ویروس کرونا) با توجه به نیازهای پنج‌گانه ویلیام گلاسر بود. روش: روش تحقیق در این مطالعه ترکیبى (کیفى و کمى) بود که در آن داده‌های کمی نقش تکمیلی برای داده‌های کیفی داشتند. جامعه مورد پژوهش در این مطالعه افرادی بودند که در دوران همه‌گیری ویروس کرونا سبک زندگی قرنطینه را برگزیدند. روش نمونه‌گیری در پژوهش حاضر از نوع نمونه‌گیری مبتنی بر هدف و حجم نمونه 474 نفر (309 زن و 165 مرد) بود. در بخش کیفى داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوا مقوله‌بندی و کدگذاری گردید. در بخش کمی برای توصیف داده‌ها از نرم‌افزار spss-21 استفاده شد و نتایج بر اساس نظریه نیازهای پنج‌گانه گلاسر کدگذاری و تحلیل شدند. یافته‌ها: بر اساس نتایج تحقیق حاضر 63 فعالیت استخراج شدند که در میان افراد در زمان قرنطینه شیوع بیشتری داشتند؛ افراد از طریق این فعالیت‌ها می‌توانستند تمام نیازهای خود را برطرف کرده و از این طریق موجب ایجاد هیجانات مثبت در خود شوند. تحلیل استنباطی یافته‌های این پژوهش نشان داد که، در همه فعالیت‌های انجام شده در سطوح نیاز به بقا، عشق و آزادی بین زنان و مردان تفاوت معنی‌دار وجود داشت و در میان تمامی نیازها، در نیاز به قدرت و آزادی بین گروه‌های سنی مورد مطالعه تفاوت معناداری وجود داشت. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر می توان پیشنهاد نمود که افراد می بایست ضمن رعایت پروتکل‌های بهداشتی روزانه فعالیت‌هایی انجام دهند که برطرف‌کننده نیاز‌های پنجگانه شان باشد و از این طریق به هیجانات مثبت دست پیدا کرده و از هیجانات منفی جلوگیری کنند.

https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_9092_c145ec228ae848c324f76a5727e28336.pdf