دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 2 6 2013 07 23 The Study of the Efficacy of "Focused On Emotion Therapy" Group Training on Quality of Life Improvement and Marital Satisfaction of Mothers of Children with Cancer بررسی اثربخشی آموزش گروهی درمان متمرکز بر هیجان بر بهبود کیفیت زندگی و رضایت زناشویی مادران دارای فرزند سرطانی 79 94 659 FA زیبا برقی ایرانی مربی و دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران محمد جواد بگیان کوله مرز کارشناس ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه محقق شاپور فولادوند دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اراک، واحد علوم و تحقیقات Journal Article 2013 09 08 Objective: Cancer is one of the most important diseases in present century, and the second cause of death after cardiovascular diseases. The negative impact of the disease on various aspects of life and interpersonal relations cause the reduction of quality of life and marital satisfaction in families deal with this illness. Thus, the purpose of this research was the study of the efficacy of "focused on emotion ‎therapy" group training on quality of life improvement ‎and marital satisfaction of mothers of children with ‎cancer. Method: This research was conducted experimentally, designing pre-test and post-test with the control group. The statistical universe of this study included all mothers of children with cancer referred to treatment centers (Blood Specialist) in Kermanshah city in 2013, 1391(A.H.). The subjects consisted of 30 mothers of children with cancer selected from among the health centers using the convenience sampling method, and randomly divided into two 15-people test and control groups. To gather the data, the quality of life and marital satisfaction questionnaires were used. Results: The results of Multivariate Analysis of Variance (MANOVA) showed that group training of "focused on emotion" ‎therapy ‎has been effective on enhancing the quality of life and marital satisfaction (P<0.001). Conclusion: Considering the effect of "focused on emotion" therapy training on the improvement of life quality and marital satisfaction, we could make use of this treatment to improve the quality of life and greater solidarity in the family structure in terms of psychological, mental, and social aspects. هدف: سرطان یکی از مهم­ترین بیماری­های قرن حاضر و دومین علت مرگ و میر بعد از بیماری­های قلب و عروق است. تأثیر منفی این بیماری بر جنبه­های مختلف زندگی و روابط بین فردی سبب کاهش کیفیت زندگی و رضایت زناشویی در خانواده­های درگیر این بیماری می­شود بنابراین هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش گروهی درمان متمرکز بر هیجان بر بهبود کیفیت زندگی و رضایت زناشویی مادران دارای فرزند سرطانی بود. <br />روش: این پژوهش به شیوۀ آزمایشی و با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه مادران دارای فرزند سرطانی مراجعه­کننده به مراکز درمانی (متخصص خون) شهر کرمانشاه درسال 1391 تشکیل می­دهند. آزمودنی­های پژوهش شامل 30 نفر از مادران دارای فرزند سرطانی بود که به روش نمونه­گیری در دسترس از بین مراکز درمانی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند. برای جمع­آوری داده‌ها از پرسشنامه کیفیت زندگی و رضایت زناشویی استفاده شد. <br />یافته­ها: نتایج تحلیل واریانس چند متغیری(MANOVA) نشان داد که آموزش گروهی درمان متمرکز بر هیجان بر افزایش کیفیت زندگی و رضایت زناشویی  مؤثر بوده است (001/0>P). <br />نتیجه­گیری: با توجه به تأثیر آموزش درمانی متمرکز بر هیجان بر بهبود کیفیت زندگی و رضایت زناشویی خانواده­های دارای فرزند سرطانی از این روش درمانی می­توان در جهت بهبود کیفیت زندگی و انسجام بیشتر ساختار خانواده در بعد روحی، روانی و اجتماعی بهره­مند شد. https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_659_a3dc526b907a3cac60e30fd6d33d3b81.pdf