دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 6 24 2018 03 11 The relationship between Impulsivity and Body Mass Index: The role of mediational food addiction رابطه تکانشگری با شاخص توده بدنی: نقش میانجی‌گری اعتیاد به مواد غذایی 106 119 4538 FA لیلا خبیر دانشجوی دکترای روانشناسی بالینی، دانشگاه شیراز گلسا کرم بخش کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی، دانشگاه شیراز نوراله محمدی استاد روانشناسی، دانشگاه شیراز Journal Article 2016 10 26 Objective: Impulsiveness has been robustly associated with alcohol and drug misuse, but have received little attention in the context of food addiction. The goal of the current study was to examine the interrelationships between impulsiveness, food addiction, and Body Mass Index (BMI). Method: The design of this project was correlational. 60 female students selected using available sampling among female students of Shiraz University.They completed the Barratt Impulsiveness Scale to assess impulsive personality traits, the Yale Food Addiction Scale to assess patterns of addictive consumption of food and provided weight and height to generate BMI. To analyze the data, the software of SPSS22 and AMOS22, the statistical methods of descriptive indexes and path analysis were conducted. Results: Impulsiveness predicted food addiction (F= 17, > ρ 0.0001) and BMI (F= 1, > ρ 0.0001), also food addiction predicted BMI (F= 1.06, > ρ 0.0001). Impulsivity was found to be indirectly associated with BMI by way of associations with addictive consumption of food (RMSEA= 0.0001). Conclusion: Dispositional impulsivity, routinely associated with high-risk behaviors including addictive consumption of alcohol and drugs, may be an important risk factor when considering tendency to engage in addictive consumption of food. Monitoring food addiction symptoms early may help reduce the likelihood that compulsive food consumption patterns result in weight gain and obesity. Keywords: Body Mass Index, Impulsivity, food addiction. مقدمه: تکانشگری همواره با سوء‌مصرف الکل و مواد همراه بوده است و توجه کمی به رابطه تکانشگری و اعتیاد به مواد غذایی شده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تکانشگری، اعتیاد به مواد غذایی و شاخص توده بدنی بود. روش: طرح پژوهش همبستگی بود. 60 دانشجوی دختر از بین دانشجویان دختر دانشگاه شیراز به روش در دسترس انتخاب شد. آنها مقیاس تکانشگری بارت 11 را برای ارزیابی تکانشگری، پرسشنامه اعتیاد به مواد غذایی یل را برای سنجش اعتیاد به مواد غذایی و وزن و قد برای سنجش شاخص توده بدنی پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS22 و AMOS2 و روش‌های آمار توصیفی و تحلیل مسیر تحلیل شد. یافته‌ها: تکانشگری، قادر به پیش‌بینی اعتیاد به مواد غذایی (0001/0> ρ, 17= F) و شاخص توده بدنی (0001/0> ρ, 1= F) و اعتیاد به مواد غذایی نیز شاخص توده بدنی (0001/0> ρ, 06/1= F) را پیش‌بینی کرد. تکانشگری از طریق اعتیاد به مواد غذایی قادر به پیش‌بینی شاخص توده بدنی بود (0001/0 = RMSEA). نتیجه‌گیری: تکانشگری با رفتارهای پرخطر از جمله مصرف اعتیادآورر الکل و مواد مخدر در ارتباط بوده و پیامد خطرناک دیگر اعتیاد به مواد غذایی است. نظارت بر علائم اولیه اعتیاد به مواد غذایی ممکن است به کاهش احتمال که الگوهای مصرف مواد غذایی اعتیاداور و در نتیجه افزایش وزن و چاقی کمک کند. https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_4538_bf03625fb4edec36cc183f90fd390edf.pdf