دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 2 5 2013 05 22 Effectiveness of Mindfulness Treatment on Quality of Life in Opium Abusers: Promotion of the Mental and Physical Health. اثر بخشی درمان ذهن آگاهی بر ارتقاء کیفیت زندگی سوءمصرف‌کنندگان مواد مخدر(تریاک): بهبود سلامت جسمانی و روانشناختی 63 81 435 FA مجتبی حبیبی پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی تهران سعید ایمانی* دانشگاه علوم پزشکی ایران سودابه پاشایی دانشگاه علوم پزشکی ایلام معصومه ظهیری سروری کارشناس روانشناسی بالینی بیمارستان روانپزشکی ایران تهران جعفر میرزایی روانشناسی بالینی بیمارستان روانپزشکی صدر تهران مریم زارع دانشجوی دکتری دانشگاه پیام نور تهران Journal Article 2013 04 17 Objective: The effectiveness of mindfulness on quality of life, especially improvement in the psychological and physical health of opium abusers was evaluated. <br />Method: The sixty opium abuser cases were randomly selected from the Andishe Rahaee clinic and assigned into control and experimental groups with pretest and posttest design method. The experimental group under take 8 sessions Mindfulness-Based Stress Reduction, while the control group received no intervention. The assessment of the Quality of Life Scale (sf-36) was done in pre-test and post-test on the physical functioning, physical role, bodily pain, general health, vitality, social functioning, role emotional and emotional well-being subscales and data were analyzed by MANCOVA. <br />Results: The MANCOVA showed that experimental and control group was paired in pretest point, and Mindfulness training increased the psychological and physical health scores significantly in the experimental group. <br /> Conclusion: Mindfulness-Based Treatment Program could be as selective intervention program in addicts’ population to improving quality of life. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان ذهن آگاهی بر ارتقاء کیفیت زندگی معتادان در ابعاد سلامت جسمانی و روانشناختی طراحی شده است. روش: تعداد 60 نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. با استفاده از یک طرح آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، گروه آزمایش طی 8 جلسه تحت آموزش ذهن‌آگاهی مبتنی بر کاهش استرس و ذهن‌آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی قرار گرفتند، در حالی که در این مدت گروه کنترل مداخله‌ای را دریافت نکردند. یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که آموزش ذهن‌آگاهی در گروه آزمایش، نمرات مقیاس های سلامت جسمانی و روانشناختی را به طور معنی‌داری افزایش داد. بحث و نتیجه‌گیری: برنامه آموزش گروه درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی می‌تواند جزء برنامه‌های مداخلاتی در سطوح جمعیت عمومی و گروه‌های معتادان قرار گیرد و از طریق ارتقاء کیفیت زندگی مشکلات این قشر آسیب پذیر را تخفیف دهد. https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_435_aff3440081babeaad856c012e8ec1efa.pdf