دانشگاه پیام نور روانشناسی سلامت 2322-1283 3 12 2014 12 22 Effectiveness of a Mother-Child Attachment-Based Intervention on Health Indices in Mothers of Children with Chronic Disease اثربخشی یک مدل مداخله مبتنی بر دلبستگی مادر- کودک بر شاخص های سلامت مادران کودکان مبتلا به بیماری مزمن 42 57 1397 FA فاطمه دهقانی آرانی دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد علی بشارت استاد گروه روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2012 11 25 Objective: Pediatric disease affects the health condition of their mothers. The present study conducted with the aim of examining the effectiveness of a mother-child attachment-based intervention on health indices in mothers of children with a chronic disease. <br />Method: Method of the present study was experimental with a pre/post-test design. The subjects were twenty-two mothers who volunteered for this randomized controlled trial and had a child undergoing medical treatment for their chronic disease. After being evaluated by a battery of questionnaires that included Parenting Stress Index (PSI; Abidin, 1990) and 28-form General Health Questionnaire (GHQ-28; Goldberg & Hillier, 1979) mothers were paired on the basis of health subscales scores, age, the number of family children, and the kind of their child’s disease. Each one of paired mothers was then randomly assigned to an experimental or a control group. Mothers in experimental group received ten sessions of mother-child attachment-based intervention over a 5-weeks period with their children. Meanwhile, mothers and children in control group received 10 simple conversational sessions without any psychological intervention, as a dummy intervention. Both groups were evaluated again after completing their respective treatment regimens. <br />Results: Multivariate analysis of covariance (MANCOVA) showed significant differences between two groups after treatment and revealed significant changes in mothers’ health indices including competency, social isolation, attachment to child, health, physical syndrome, anxiety and depression, in experimental group in pre-post-treatment stages comparison. <br />Conclusion: It can be concluded that mother-child attachment-based intervention would improve quality of health in mothers of children with chronic disease. هدف: این پژوهش باهدف بررسی اثربخشی رویکرد گروه‌درمانی شناختی بر کاهش میزان افسردگی و افزایش امید به زندگی در زنان مبتلا به سرطان سینه مراجعه‌کننده به مراکز بیمارستانی شهر کرمانشاه صورت گرفت. به همین منظور، تعداد 24 نفر از زنان مبتلا به سرطان سینه مراجعه‌کننده به بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه که مدت 4 ماه از شیمی‌درمانی آن‌ها گذشته است. <br />روش: روش نمونه‌گیری در دسترس، پس از مصاحبه بالینی انتخاب گردیدند و در دو گروه 12 نفری کنترل و آزمایش به‌صورت تصادفی جایگزین شدند سپس همه 24 نفر به‌وسیله ابزارهای پژوهش ازجمله مقیاس افسردگی بک ـ امید به زندگی میلر مورد آزمایش قرار گرفتند. افراد گروه آزمایش، 12 جلسه در مداخلات گروه‌درمانی رفتاری ـ شناختی شرکت کردند و این در حالی بود که گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکردند. در پایان دوباره آزمون‌ها برای همه افراد نمونه 24 نفر اجرا گردید. پس از گردآوری پرسشنامه‌ها، داده‌های به دست آمده با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس و به‌وسیله نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. <br />یافته­ ها: یافته‌ها نشان دادند که درمان رفتاری ـ شناختی به شیوه گروهی در سطح معناداری (01/ 0p≤ ) در کاهش افسردگی زنان مبتلا به سرطان سینه مؤثر بوده است 90/69f= همچنین، در (01/ 0p≤ ) باعث افزایش امید به زندگی در این بیماران گردیده است 32/71 f=. <br />نتیجه ­گیری: این نتایج نشان می­دهد رویکرد گروه‌درمانی شناختی بر کاهش میزان افسردگی و افزایش امید به زندگی در زنان مبتلا به سرطان سینه مؤثر است. https://hpj.journals.pnu.ac.ir/article_1397_8630abb61bdc1bb86c128ac68e441836.pdf