مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
سارا سوری؛ افشین صلاحیان؛ بیتا نصر الهی
چکیده
مقدمه: درد مزمن اختلال عضلانی-اسکلتی میباشد که موجب بروز درد در نواحی مفاصل نواحی مختلف بدن میشود و مشکلات جسمی و روانی برای بیماران به وجود میآورد بنابرین پژوهش حاضر به دنبال مقایسه اثربخشی درمان هیجانمحور و درمان ذهنآگاهی در بهبود خودکارآمدی، تعارض در ابراز هیجان و ادراکدرد در بیماران مبتلا به درد مزمن عضلانی اسکلتی میباشد.
روش: ...
بیشتر
مقدمه: درد مزمن اختلال عضلانی-اسکلتی میباشد که موجب بروز درد در نواحی مفاصل نواحی مختلف بدن میشود و مشکلات جسمی و روانی برای بیماران به وجود میآورد بنابرین پژوهش حاضر به دنبال مقایسه اثربخشی درمان هیجانمحور و درمان ذهنآگاهی در بهبود خودکارآمدی، تعارض در ابراز هیجان و ادراکدرد در بیماران مبتلا به درد مزمن عضلانی اسکلتی میباشد.
روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی، با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه بیماران مبتلا به درد مزمن عضلانی اسکلتی شهر تهران در سال 1401 بودهاند که با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس تعداد 60 نفر انتخاب و به صورت تصادفی به 3 گروه 20 نفره درمان هیجان محور، درمان ذهنآگاهی و کنترل تقسیم شدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه خودکارآمدی درد، پرسشنامه تعارض هیجانی و ادراک بیماری استفاده شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس استفاده شده است.
یافتهها: نتایج نشان داد درمان هیجانمحور و ذهنآگاهی بر بهبود خودکارآمدی، تعارض ابراز هیجان و ادراکدرد تاثیر معناداری دارد (0.05>p). آزمون شفه نشان داد تاثیر درمان هیجانمدار بر تعارض ابراز هیجان و ادراکدرد به طور معناداری بیشتر از درمان ذهنآگاهی بود (0.05>p).
نتیجهگیری: بر اساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت در بهبود خودکارآمدی درد بیماران مبتلا به درد مزمن، مداخله ذهنآگاهی و برای بهبود تعارض در ابراز هیجان و ادراکدرد بیماران درد مزمن درمان هیجانمدار تاثیر بیشتری دارند.
