آریان رضائی؛ اکرم دهقانی؛ سید عباس حقایق
چکیده
مقدمه: کاهش وزن و نگهداشت آن با توجه به نارساییهای درمانهای کنونی یکی از مهمترین اهداف درمانگران حوزة درمان بیماری مزمن چاقی کودکان بود. بنابراین پژوهشگران این پژوهش تصمیم گرفتند تا اثر بستة بازیدرمانیشان بر پایة نظریة خودتنظیمی زمانی هال و فونگ را در این مورد به آزمون گذارند.روش: با اجرای یک طرح پژوهش نیمهآزمایشی با پیش-آزمون، ...
بیشتر
مقدمه: کاهش وزن و نگهداشت آن با توجه به نارساییهای درمانهای کنونی یکی از مهمترین اهداف درمانگران حوزة درمان بیماری مزمن چاقی کودکان بود. بنابراین پژوهشگران این پژوهش تصمیم گرفتند تا اثر بستة بازیدرمانیشان بر پایة نظریة خودتنظیمی زمانی هال و فونگ را در این مورد به آزمون گذارند.روش: با اجرای یک طرح پژوهش نیمهآزمایشی با پیش-آزمون، پس-آزمون و پیگیری در فواصل 2 ماهه بر نمونهای در دسترس از جامعة مراجعهکنندگان به مراکز سلامت ایرانیان-شهر اصفهان، شامل 45 زوج والد-کودک چاق گمارششده بهگونة تصادفی به دو گروه آزمایشی و گواه، همزمان با انجام مداخلة رفتاری خانواده-محور بر هر دو گروه، اعضای گروه آزمایشی از آموزش بستة بازیدرمانی نیز برخوردار شدند.یافتهها: با تحلیل دادههای شاخص تودة بدنی کودکان (سنجیده شده توسط تقسیم وزن اندازهگیری شده به کیلوگرم با ترازو به مربع قد اندازهگیری شده به متر با قامتسنج) به روش کوواریانس یک-طرفه، تفاوت معناداری میان دو گروه در هر دو مقطع پس-آزمون )98/0=ŋ2 و 001/0>P و 34/2188=(1و42)F) و پیگیری )96/0=ŋ2 و 001/0>P و 61/1036=(1و42)F) مشاهده شد که با توجه بهاندازه اثر میشد گفت میزان اثربخشی درمان قابل توجه بود.نتیجهگیری: تفسیر نتایج حاکی از موثر بودن افزودن آموزش بستة بازیدرمانی به شیوة رفتاری خانواده-محور در کاهش وزن و نگهداشت آن بود که با توجه به محدودیتهای پژوهش بازآزمایی و کاربست آن به دیگر پژوهشگران علاقمند پیشنهاد شد.
مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
مینا نیکوروش؛ حمید علیزاده؛ سعید رضایی؛ مهدی دستجردی کاظمی
چکیده
مقدمه: کودکان مبتلا به سرطان تحت درمانهای دردناک و طولانیمدت قرار میگیرند که تأثیرات مخربی در سلامت روان آنها دارد. این پژوهش با هدف تدوین برنامهی بازیدرمانی آدلری و ارزیابی اثربخشی آن بر علاقهی اجتماعی کودکان مبتلا به سرطان انجام شد.روش: مطالعه به روش نیمهآزمایشی به صورت پیشآزمون و پسآزمون با گروه شاهد انجام شد. ...
بیشتر
مقدمه: کودکان مبتلا به سرطان تحت درمانهای دردناک و طولانیمدت قرار میگیرند که تأثیرات مخربی در سلامت روان آنها دارد. این پژوهش با هدف تدوین برنامهی بازیدرمانی آدلری و ارزیابی اثربخشی آن بر علاقهی اجتماعی کودکان مبتلا به سرطان انجام شد.روش: مطالعه به روش نیمهآزمایشی به صورت پیشآزمون و پسآزمون با گروه شاهد انجام شد. جامعهی آماری را کلیهی کودکان مبتلا به سرطان سنین 8 تا 12 سال که از مؤسسه خیریه شهر یزد در سال 1400 خدمات دریافت میکردند، تشکیل دادند که از بین آنها 30 کودک به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. برنامهی تدوین شدهی بازیدرمانی آدلری به مدت 18 جلسه (هر هفته، 40 دقیقه) به عنوان برنامهی مداخله برای گروه آزمایش اجرا شد؛ در حالیکه گروه شاهد چنین مداخلهای را دریافت نکردند. هر دو گروه با مقیاس علاقهی اجتماعی کودکان ایرانی (علیزاده،1394) مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل کواریانس چندمتغیره برای خرده مقیاسهای مقیاس علاقهی اجتماعی نشان میدهد که گروه آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد، پس از شرکت در برنامهی آموزشی تغییر مثبت معناداری در خرده مقیاسها دارد (05/0>p).نتیجهگیری: نتایج نشان داد که برنامهی بازیدرمانی آدلری بر بهبود علاقهی اجتماعی کودکان مبتلا به سرطان مؤثر بود. لذا این برنامه به عنوان مداخلهی روانشناختی در کنار سایر مداخلات دارویی و روانشناختی به کودکان مبتلا به سرطان توصیه میشود.