جنبه های روانشناختی در سلامت و بیماریها
جمشید هاشمی؛ مجید صفاری نیا؛ احمد علی پور
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و هیپنوتراپی بر استرس ادراک شده زنان یائسه مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر بود.روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه زنان یائسه مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر مراجعه کننده ...
بیشتر
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و هیپنوتراپی بر استرس ادراک شده زنان یائسه مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر بود.روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه زنان یائسه مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر مراجعه کننده به کیلینکهای گوارش شهر تهران در زمستان سال 1403 بودند. تعداد 45 زن به صورت تصادفی ساده در 3 گروه شناختی-رفتاری (15 زن)، هیپنوتراپی (15 زن) و گروه کنترل (15 زن) قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش اول تحت 8 جلسه 90 دقیقهای درمان شناختی-رفتاری و گروه آزمایش دوم 8 جلسه 90 دقیقهای هیپنوتراپی قرار گرفتند. از مقیاس استرس ادراک شده (PSC) کوهن و همکاران (1983) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی برای تحلیل دادهها استفاده شد. نرم افزار تحلیل دادهها SPSS نسخه 29 بود.یافتهها: نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور در مرحله پسآزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر استرس ادراک شده داشته است (05/0>P). همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که درمان شناختی-رفتاری اثربخشی بیشتری نسبت به هیپنوتراپی بر کاهش استرس ادراک شده دارد (05/0>P).نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان گفت که درمان شناختی-رفتاری و هیپنوتراپی میتوانند به عنوان شیوههای درمانی مناسب برای کاهش استرس ادراک شده در زنان یائسه مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر در مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی به کار برده شوند و تقدم استفاده در کاهش استرس ادراک شده زنان یائسه مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر با درمان شناختی-رفتاری است
علیرضا آقایوسفی؛ مهدی دهستانی؛ شیدا شریفی ساکی
دوره 5، شماره 19 ، آبان 1395، ، صفحه 5-18
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش شناختی ـ رفتاری بر کاهش خستگی سرطان در زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش: از بین مراجعین بیمارستان امام خمینی (تهران در سال 1392) 30 نفر انتخاب و به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) بهصورت تصادفی منتسب شدند. گروهها قبل از آموزش و پس از آموزش به مقیاس خستگی ناشی از سرطان اوکمیاما و همکاران ...
بیشتر
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش شناختی ـ رفتاری بر کاهش خستگی سرطان در زنان مبتلا به سرطان پستان بود. روش: از بین مراجعین بیمارستان امام خمینی (تهران در سال 1392) 30 نفر انتخاب و به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) بهصورت تصادفی منتسب شدند. گروهها قبل از آموزش و پس از آموزش به مقیاس خستگی ناشی از سرطان اوکمیاما و همکاران (2000) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل نتایج از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد بین دو گروه در مؤلفههای خستگی سرطان تفاوت معناداری وجود دارد، بهطوری که میانگین گروه آزمایش پس از آزمایش کاهش معناداری داشت. نتیجهگیری: از بررسی یافتهها میتوان اینگونه نتیجهگیری کرد که با توجه به تغییراتی که آموزش شناختی رفتاری در نگرش و شناخت ایجاد میکند به نظر میرسد که میتواند نقش مؤثری در ایجاد تصور مثبت در بیماران مبتلا به سرطان و کاهش خستگی آنها داشته باشد.
