آریان رضائی؛ اکرم دهقانی؛ سید عباس حقایق
چکیده
مقدمه: کاهش وزن و نگهداشت آن با توجه به نارساییهای درمانهای کنونی یکی از مهمترین اهداف درمانگران حوزة درمان بیماری مزمن چاقی کودکان بود. بنابراین پژوهشگران این پژوهش تصمیم گرفتند تا اثر بستة بازیدرمانیشان بر پایة نظریة خودتنظیمی زمانی هال و فونگ را در این مورد به آزمون گذارند.روش: با اجرای یک طرح پژوهش نیمهآزمایشی با پیش-آزمون، ...
بیشتر
مقدمه: کاهش وزن و نگهداشت آن با توجه به نارساییهای درمانهای کنونی یکی از مهمترین اهداف درمانگران حوزة درمان بیماری مزمن چاقی کودکان بود. بنابراین پژوهشگران این پژوهش تصمیم گرفتند تا اثر بستة بازیدرمانیشان بر پایة نظریة خودتنظیمی زمانی هال و فونگ را در این مورد به آزمون گذارند.روش: با اجرای یک طرح پژوهش نیمهآزمایشی با پیش-آزمون، پس-آزمون و پیگیری در فواصل 2 ماهه بر نمونهای در دسترس از جامعة مراجعهکنندگان به مراکز سلامت ایرانیان-شهر اصفهان، شامل 45 زوج والد-کودک چاق گمارششده بهگونة تصادفی به دو گروه آزمایشی و گواه، همزمان با انجام مداخلة رفتاری خانواده-محور بر هر دو گروه، اعضای گروه آزمایشی از آموزش بستة بازیدرمانی نیز برخوردار شدند.یافتهها: با تحلیل دادههای شاخص تودة بدنی کودکان (سنجیده شده توسط تقسیم وزن اندازهگیری شده به کیلوگرم با ترازو به مربع قد اندازهگیری شده به متر با قامتسنج) به روش کوواریانس یک-طرفه، تفاوت معناداری میان دو گروه در هر دو مقطع پس-آزمون )98/0=ŋ2 و 001/0>P و 34/2188=(1و42)F) و پیگیری )96/0=ŋ2 و 001/0>P و 61/1036=(1و42)F) مشاهده شد که با توجه بهاندازه اثر میشد گفت میزان اثربخشی درمان قابل توجه بود.نتیجهگیری: تفسیر نتایج حاکی از موثر بودن افزودن آموزش بستة بازیدرمانی به شیوة رفتاری خانواده-محور در کاهش وزن و نگهداشت آن بود که با توجه به محدودیتهای پژوهش بازآزمایی و کاربست آن به دیگر پژوهشگران علاقمند پیشنهاد شد.
