7. نقش روان شناسی سلامت در ارتقای نظام بهداشتی
محسن فکری شیران؛ غلامعلی افروز؛ رضا پورحسین؛ سیف اله آقاجانی؛ احمد علی پور
چکیده
مقدمه: مطالعۀ حاضر به منظور تدوین و ارزیابی اثربخشی برنامۀ مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی بر مدیریت اضطراب و کاهش قندخون در بزرگسالان مبتلا به دیابت انجام شد.روش: روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری تمامی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بودند که به خانۀ دیابت ...
بیشتر
مقدمه: مطالعۀ حاضر به منظور تدوین و ارزیابی اثربخشی برنامۀ مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی بر مدیریت اضطراب و کاهش قندخون در بزرگسالان مبتلا به دیابت انجام شد.روش: روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری تمامی افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بودند که به خانۀ دیابت شهر اردبیل در سال 1403 مراجعه کردند که از این تعداد 40 نفر به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و در دو گروه 20 نفری آزمایش و کنترل به صورت تصادفی جایگذاری شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامۀ اضطراب صفت ـ حالت (STAI) و تست هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) استفاده شد. گروه آزمایش 8 جلسۀ 75 دقیقهای به صورت گروهی و هفتهای یک جلسه مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی دریافت کردند. تحلیل دادهها با آزمون تحلیل کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و کواریانس تکمتغیره (ANCOVA) با بهرهگیری از نرمافزار آماری SPSS22 صورت گرفت.یافتهها: یافتهها نشان داد که برنامۀ مداخلات روانشناختی خانوادهمحور بر پایۀ نشاط معنوی تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب (اضطراب صفت- حالت) (01/0>P) و قندخون (01/0>P) در بزرگسالان مبتلا به دیابت داشت.نتیجهگیری: این نتایج نشان داد درمان روانشناختی خانوادهمحور اگر بر پایۀ نشاط معنوی اجرا گردد میتواند بر کاهش اضطراب و استرس و علایم فیزیولوژیک افراد مبتلا به اختلال دیابت تاثیرات بهبودی داشته باشد و از این نظر مشاوران و درمانگران میتوانند از یافتههای پژوهش حاضر در راستای مداخلات بالینی و درمانی استفاده نمایند.
سیف اله آقاجانی؛ مریم پرنیان خوی
چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر استرس ادراکشده و سرکوبگری عاطفی بیماران عروق کرونری قلب صورت گرفت. روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح آن بهصورت پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری شامل تمامی بیماران عروق کرونر است که به مراکز درمانی شهر تبریز مراجعه کرده بودند و توسط پزشک ...
بیشتر
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر استرس ادراکشده و سرکوبگری عاطفی بیماران عروق کرونری قلب صورت گرفت. روش: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح آن بهصورت پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری شامل تمامی بیماران عروق کرونر است که به مراکز درمانی شهر تبریز مراجعه کرده بودند و توسط پزشک متخصص، تشخیص را دریافت کرده بودند. نمونهی پژوهش 30 نفر بودند که بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی به گروههای آزمایش و کنترل بهصورت یکسان گمارش شدند. گروه آزمایش بهصورت گروهی، در 8 جلسه دوساعته، تحت درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفتند، درحالیکه اعضای گروه کنترل هیچگونه مداخلهی درمانی دریافت نکردند. ابزارهای جمعآوری دادهها، مقیاس استرس ادراکشده و پرسشنامه سازگاری وینبرگر بودند. برای تجزیهوتحلیل دادههای پژوهش حاضر از تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر شفقت در کاهش استرس ادراکشده (01/0> P) و سرکوبگری عاطفی (01/0> P) بیماران عروق کرونری قلب تأثیر معناداری داشته است. نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر شفقت، روشی مؤثر در کاهش استرس ادراکشده و سرکوبگری عاطفی بیماران عروق کرونری قلب بوده است.
