بیماریهای مزمن مانند سرطان،دیابت،ایدز، قلبی-عروقی ، ام اس و ....
محمد هادی صافی؛ فاطمه عمادی
چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف واکاوی عوامل بازدارنده پویایی زندگی از دیدگاه همسران افراد مبتلا به اختلال صرع بزرگ انجام شد. با توجه به پیامدهای گسترده صرع بر ابعاد فردی و خانوادگی و نقش حیاتی همسران به‌عنوان مراقبان غیررسمی، شناخت چالش‌های آنان ضروری است.
روش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش کلایزی انجام گرفت؛ داده‌ها از طریق مصاحبه‌های ...
بیشتر
مقدمه: این پژوهش با هدف واکاوی عوامل بازدارنده پویایی زندگی از دیدگاه همسران افراد مبتلا به اختلال صرع بزرگ انجام شد. با توجه به پیامدهای گسترده صرع بر ابعاد فردی و خانوادگی و نقش حیاتی همسران به‌عنوان مراقبان غیررسمی، شناخت چالش‌های آنان ضروری است.
روش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش کلایزی انجام گرفت؛ داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۲ نفر از همسران بیماران مبتلا به صرع بزرگ در شهر اصفهان و در سال 1404 جمع‌آوری و تا رسیدن به اشباع نظری تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها چهار مضمون اصلی را آشکار ساخت: «مراقبت توان‌کاه» (شامل کاستی‌های درمانی، بار مراقبتی شدید و افت کیفیت زندگی)، «نقایص فردی مراقب و بیمار» (از جمله خستگی روانی، ضعف آگاهی و انفعال بیمار)، «گسست اجتماعی–فامیلی» (مانند انگ اجتماعی و فقدان حمایت‌های کارآمد) و «به‌هم‌ریختگی‌های درون زندگی» (شامل مشکلات مالی، سردی روابط زناشویی و محدودیت سبک زندگی).
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که چالش‌های مواجهه با صرع، زندگی همسران را در ابعاد درمانی، روانی، اجتماعی و زناشویی به‌طور چندوجهی تحت تأثیر قرار می‌دهد. این یافته‌ها اهمیت طراحی مداخلات جامع در حوزه‌های آموزشی، حمایتی و سیاست‌گذاری سلامت را برای تقویت توانمندی و رفاه همسران بیماران مبتلا به صرع برجسته می‌سازد.
