مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
سمانه بابایی؛ سیمین بشردوست؛ مینا مجتبایی
چکیده
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر تحمل پریشانی مراقبین کودکان مبتلا به سرطان بود.
روش: این مطالعه از نوع کاربردی با طرح شبهآزمایشی پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل مراقبین کودکان مبتلا به سرطان در رده سنی تولد تا هفده سال بود که طی سالهای ۱۴۰۲ ...
بیشتر
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی و درمان مبتنی بر کارآمدی هیجانی بر تحمل پریشانی مراقبین کودکان مبتلا به سرطان بود.
روش: این مطالعه از نوع کاربردی با طرح شبهآزمایشی پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل مراقبین کودکان مبتلا به سرطان در رده سنی تولد تا هفده سال بود که طی سالهای ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ به بخش آنکولوژی مرکز افضلیپور کرمان مراجعه کرده بودند. از میان این افراد، ۳۶ مراقب شامل ۳۰ زن و ۶ مرد به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و پس از احراز ملاکهای ورود، از جمله مصاحبه نیمهساختاریافته، بهصورت تصادفی در سه گروه درمان فراتشخیصی، درمان کارآمدی هیجانی و گروه کنترل قرار گرفتند. مداخلات درمانی در گروههای فعال طی هشت جلسه نود دقیقهای اجرا شد و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) بود و دادهها با تحلیل واریانس چندمتغیری و تحلیل اندازهگیری مکرر در نرمافزار SPSS تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل موجب افزایش معنادار تحمل پریشانی و مؤلفههای آن شدند و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند. همچنین اثر متقابل گروه و زمان معنادار بود که نشاندهنده تفاوت روند تغییرات در گروههاست. آزمونهای تعقیبی بنفرونی بیان کرد که دو گروه درمانی در مقایسه با کنترل بهبود بیشتری داشتند، اما بین دو رویکرد تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجهگیری: یافتهها حاکی از آن است که هر دو روش درمانی در بهبود تحمل پریشانی مراقبین کودکان مبتلا به سرطان اثربخش و قابل استفادهاند و میتوان آنها را با توجه به نیازها و ترجیحات فردی انتخاب کرد.
