جنبه های روانشناختی در سلامت و بیماریها
زهرا کرمی باغطیفونی؛ سیما هوشیدری فرد
چکیده
مقدمه: حساسیت اضطرابی یک ساختار خطر تشخیصی است که مورد مطالعه قرار گرفته است و اعتقاد بر این است که پاسخ به انواع مختلف استرس را تقویت میکند. همهگیری کووید-۱۹ یک عامل استرسزای گسترده با تهدیدات جسمی و اجتماعی قابلتوجه است لذا پژوهش حاضر باهدف تعیین نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان در رابطه تحمل پریشانی با حساسیت اضطرابی بیماران ...
بیشتر
مقدمه: حساسیت اضطرابی یک ساختار خطر تشخیصی است که مورد مطالعه قرار گرفته است و اعتقاد بر این است که پاسخ به انواع مختلف استرس را تقویت میکند. همهگیری کووید-۱۹ یک عامل استرسزای گسترده با تهدیدات جسمی و اجتماعی قابلتوجه است لذا پژوهش حاضر باهدف تعیین نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان در رابطه تحمل پریشانی با حساسیت اضطرابی بیماران بهبودیافته از کرونا انجام شد.روش: پژوهش توصیفی از نوع همبستگی میباشد. بدین منظور از بین بیماران بزرگسال بهبودیافته از ابتلا به کرونا در شهر تهران در سال 1400، 201 نفر به روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان نمونه انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای تنظیم هیجان شناختی گرنفسکی، کریج و اسپین هاون (2001)، حساسیت اضطرابی فلوید، گارفیلد و لاسوتا (2005) و تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) جمعآوری شد.یافتهها: تجزیهوتحلیل یافتهها از طریق تحلیل مسیر نشان دادند که تحمل پریشانی بر حساسیت اضطرابی تأثیرگذار است (44/0-) و راهبردهای تنظیم شناختی هیجان مثبت (31/0) و منفی (30/0-) در رابطه بین رابطه تحمل پریشانی با حساسیت اضطرابی نقش میانجی دارد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش، میتوان گفت هدف قرار دادن سه مؤلفۀ تحمل پریشانی و تنظیم شناختی مثبت و منفی هیجان در ارتباط با درمانها و کمکهای روانشناختی برای حساسیت اضطرابی بیماران بهبودیافته از کرونا میتواند مؤثر باشد.
