مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
فاطمه بیان فر؛ سید سعید سلیمان پور
چکیده
مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری-جنسی بر خودپندارهجنسی، خودابرازی جنسی، اختلال نعوظ و اختلال کمبود میلجنسی در بیماران مرد مبتلا به کژکاری جنسی بود.
روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مرد مبتلا به اختلال ...
بیشتر
مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری-جنسی بر خودپندارهجنسی، خودابرازی جنسی، اختلال نعوظ و اختلال کمبود میلجنسی در بیماران مرد مبتلا به کژکاری جنسی بود.
روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری یک ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی بیماران مرد مبتلا به اختلال نعوظ و کمبود میلجنسی مراجعهکننده به متخصصان اورولوژی منطقه یک شهر تهران بود. از این جامعه نمونهای به حجم 26 نفر به روش هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (13 نفر) و کنترل (13 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقهای را به مدت دو و نیم ماه دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. ابزارهای به کار برده شده در این مطالعه شامل پرسشنامه عملکرد جنسی مردان روزن و همکاران (1997)، پرسشنامه استاندارد خودپنداره جنسی اسنل (1995)، پرسشنامه خودابرازی جنسی اسنل، بلک، کلارک (1987) هستند. برای تجزیه وتحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چند متغیره بهعلاوه آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که در مرحله پسآزمون، درمان شناختیرفتاریجنسی موجب افزایش معنیدار خودپنداره جنسی مثبت (P≤ 0.001) و خود ابرازی جنسی (P≤ 0.001) و کاهش معنیدار اختلال نعوظ (P≤ 0.001) و افزایش معنیدار میل جنسی (P≤ 0.001) در بیماران مرد مبتلا به اختلال کژکاری جنسی شد.
نتیجهگیری: درمان شناختی-رفتاری-جنسی با بهرهگیری از تکنیکهای شناختی-رفتاری و آموزش رفتارهای جنسی میتواند به عنوان یک مداخله موثر جهت بهبود خودپنداره جنسی، خودابرازی جنسی، اختلال نعوظ و کمبود میلجنسی در بیماران مرد مبتلا به کژکاری جنسی مورد استفاده قرار گیرد.
