مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
مهدی رحمانی؛ محسن جلالی؛ الناز پوراحمدی اسفستانی؛ عبدالصمد نیکان
چکیده
مقدمه: بیماران منییر مشکلات روانشناختی عدیدهای را گزارش میکنند درحالیکه در جهت درمان و بهبود ابعاد روانشناسی این بیماران تلاش چندانی نشده است. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه میزان اثربخشی طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی بر افسردگی، اضطراب و استرس بیماران منییر بود.روش: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون پسآزمون و پیگیری ...
بیشتر
مقدمه: بیماران منییر مشکلات روانشناختی عدیدهای را گزارش میکنند درحالیکه در جهت درمان و بهبود ابعاد روانشناسی این بیماران تلاش چندانی نشده است. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه میزان اثربخشی طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی بر افسردگی، اضطراب و استرس بیماران منییر بود.روش: این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیشآزمون پسآزمون و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر بیماران منییر مبتلا به افسردگی و اضطراب همبود بود که از بین آنها، 45 بیمار با توجه به معیارهای ورود و خروج با روش نمونهگیری در دسترس مبتنی بر هدف انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه رفتاردرمانی شناختی، طرحواره درمانی و کنترل اختصاص داده شدند. هر سه گروه قبل، بعد از مداخله و یک ماه بعد از مداخله با مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس مورد ارزیابی قرار گرفتند. در نهایت دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندزه گیری مکرر مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج کاهش معنادار در افسردگی، اضطراب و استرس بیماران منییر گروههای آزمایش نسبت به کنترل در پسآزمون و پیگیری نشان داد (05/0P<). همچنین بین گروه طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی در کاهش افسردگی به نفع طرحواره درمانی تفاوت معنادار نشان داده شد (05/0P<) اما در دیگر متغیرها تفاوت معناداری بین دو گرو آزمایش یافت نشد (05/0P>).نتیجهگیری: مداخلات طرحواره درمانی و رفتاردرمانی شناختی در بهبود علائم روانشناختی بیماران منییر مؤثر است. نتیجه این پژوهش و پژوهشهای مشابه میتواند در حوزههای تشخیصی و درمانی بیماران منییر مورد استفاده قرار گیرد.
مداخلات روانشناختی در سلامت و بیماریها
محسن جلالی؛ الناز پوراحمدی اسفستانی
چکیده
مقدمه: در طول همهگیری کووید-19، مطالعات متعددی شیوع اضطراب و افسردگی را در زنان باردار شناسایی کردهاند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر نوروفیدبک بر اضطراب بارداری و افسردگی پریناتال در زنان باردار انجام شد.روش: این پژوهش یک طرح آزمایشی تکآزمودنی از نوع طرح خط پایه چندگانه با دوره پیگیری بود. 3 زن باردار مبتلا به اضطراب بارداری ...
بیشتر
مقدمه: در طول همهگیری کووید-19، مطالعات متعددی شیوع اضطراب و افسردگی را در زنان باردار شناسایی کردهاند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر نوروفیدبک بر اضطراب بارداری و افسردگی پریناتال در زنان باردار انجام شد.روش: این پژوهش یک طرح آزمایشی تکآزمودنی از نوع طرح خط پایه چندگانه با دوره پیگیری بود. 3 زن باردار مبتلا به اضطراب بارداری و افسردگی پریناتال براساس روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت پلکانی به تحقیق وارد شدند. ابزارهای به کار رفته شامل درمان نوروفیدبک، مقیاسهای اضطراب بارداری و مقیاس افسردگی بک- ویرایش دوم بود. دادهها با استفاده از تحلیل چشمی، اندازه اثر و درصد بهبودی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته: نوروفیدبک بهطور معناداری موجب کاهش شدت علائم اضطراب بارداری و افسردگی پریناتال شد، بهطوریکه درصد بهبودی برای بیمار اول، دوم و سوم در علائم اضطراب بارداری بهترتیب 72، 74 و 71 درصد و در علائم افسردگی پریناتال 72، 77 و 77 درصد بهدست آمد. تحلیلهای دیداری و نتایج تحلیلهای درونموقعیتی و بینموقعیتی نیز حاکی از تفاوت معنادار بین مرحله خط پایه و مداخله برای همه آزمودنیها بود (PND>70 و PAND>50). ماندگاری اثر نوروفیدبک در مرحله پیگیری نیز تایید شد.نتیجهگیری: نوروفیدبک در بهبود علایم زنان باردار مبتلا به اضطراب بارداری و افسردگی پریناتال موثر است. نتیجه این پژوهش و پژوهشهای مشابه میتوانند در حوزههای تشخیصی و درمانی علائم روانی در زنان باردار مورد استفاده قرار گیرد.
